Francis Michael "Whitey" Wistert (ur. 20 lutego 1912 r. w Chicago, Illinois, zm. 23 kwietnia 1985 r. w Painesville, Ohio) był amerykańskim futbolistą i baseballistą. W college'u grał w piłkę nożną dla University of Michigan Wolverines. Został włączony do College Football Hall of Fame po tym, jak został do niej wybrany w 1967 roku. On i jego dwaj bracia są trzema z siedmiu graczy, których numery zostały wycofane przez Michigan Wolverines football. Podczas studiów, Wistert pomógł Michigan wygrać Big Ten Conference football championship w 1931, 1932 i 1933 roku. Był również Big Ten Most Valuable Player w baseballu. Później grał dla Cincinnati Reds z Major League Baseball.
Kariera uniwersytecka
Wistert wyróżniał się na uczelni jako wszechstronny sportowiec — był ważnym ogniwem drużyny futbolowej Michigan oraz czołowym zawodnikiem drużyny baseballowej. W futbolu występował na linii i przyczynił się do zdobycia trzech kolejnych tytułów Big Ten na początku lat 30. Jego występy przyciągnęły uwagę obserwatorów i ekspertów, co w efekcie zaowocowało późniejszym uhonorowaniem go miejscem w College Football Hall of Fame.
Profesjonalna kariera w baseballu
Po zakończeniu kariery uniwersyteckiej Wistert kontynuował grę w baseball i trafił do organizacji Cincinnati Reds w Major League Baseball. Choć jego profesjonalna kariera w MLB nie była tak długa ani tak medialna jak niektórych zawodników tamtego okresu, występy w najwyższej lidze potwierdziły jego umiejętności jako dwóch-sportowego sportowca.
Osiągnięcia i dziedzictwo
- Trzykrotny mistrz Big Ten z University of Michigan (1931–1933).
- Członek College Football Hall of Fame — wybrany w 1967 r.
- Razem z braćmi należy do nielicznej grupy zawodników, których numery zostały wycofane przez klub Michigan Wolverines football, co podkreśla ich trwały wkład w historię programu.
- Uznanie w baseballu — otrzymał wyróżnienie Big Ten Most Valuable Player w swojej dyscyplinie.
Późniejsze życie i śmierć
Po zakończeniu kariery sportowej Whitey Wistert zachował szacunek i uznanie środowiska sportowego za swój wkład w sukcesy University of Michigan. Zmarł 23 kwietnia 1985 roku w Painesville, Ohio w wieku 73 lat. Jego nazwisko i osiągnięcia pozostają częścią historii uniwersyteckiego sportu w USA, a pamięć o nim jest pielęgnowana zarówno przez fanów futbolu akademickiego, jak i środowisko baseballowe.