Warren Zevon — amerykański rockowy wokalista i autor piosenek (1947–2003)
Warren Zevon (1947–2003) — kontrowersyjny amerykański rockowy wokalista i autor piosenek; twórca "Werewolves of London" i albumu "Excitable Boy".
Warren William Zevon (24 stycznia 1947 – 7 września 2003) był amerykańskim wokalistą rockowym, autorem tekstów piosenek i muzykiem, cenionym za ciemny, ironiczny humor i literackie, postaciowe teksty. Jego piosenki łączyły czarny humor, opowieści o outsiderach i czasem ostrą krytykę społeczną oraz polityczną. Napisał wiele utworów, które stały się rozpoznawalne zarówno w jego wykonaniu, jak i w interpretacjach innych artystów.
Kariera i najważniejsze utwory
Zevon zdobył największą popularność pod koniec lat 70. Jego najbardziej znany album to Excitable Boy (1978), z którego pochodzą takie przeboje jak „Werewolves of London”, „Lawyers, Guns and Money”, „Roland the Headless Thompson Gunner” i „Johnny Strikes Up the Band”. Wiele jego kompozycji wykonywali także inni artyści — przykłady to „Poor Poor Pitiful Me” (w wersji Lindy Ronstadt, która dotarła do Top 40), „Accidentally Like a Martyr”, „Mohammed's Radio”, „Carmelita” i „Hasten Down the Wind”.
Wielu uznanych muzyków otwarcie wyrażało swoje uznanie dla Zevona i współpracowało z nim lub nagrywało jego utwory, w tym Jackson Browne, Bruce Springsteen, Bob Dylan i Neil Young. Zevon często zapraszał do współpracy znanych instrumentalistów i wokalistów studyjnych, dzięki czemu jego płyty cechowały się wysokim poziomem wykonawczym.
Występy, covery i telewizja
Zevon od czasu do czasu nagrywał lub wykonywał piosenki na okładki innych twórców. Chętnie wykonywał utwory Boba Dylana (np. „Knockin' on Heaven's Door”) oraz Leonarda Cohena („First We Take Manhattan”). Był częstym gościem programów Davida Lettermana — najpierw w Late Night z Davidem Lettermanem, a później w Late Show z Davidem Lettermanem. Letterman kilkukrotnie występował z nim na scenie, m.in. w piosence „Hit Somebody! (The Hockey Song)” razem z Paulem Shafferem i członkami CBS Orchestra.
Styl i tematyka
Twórczość Zevona charakteryzowała się opowieściową formą, bogactwem postaci i czarnym humorem. Jego teksty często opisywały postaci marginalne, historyczne anegdoty, polityczne absurdy i moralne dylematy. W warstwie muzycznej łączył elementy rocka, folku i country, a jego wokal był ekspresyjny i wyrazisty.
Życie prywatne i problemy
Zevon prowadził życie pełne wzlotów i upadków. Wiele lat borykał się z alkoholizmem, przeszedł też kilka nieudanych małżeństw i rozwodów oraz miał epizody depresyjne, w tym próby samobójcze. Problemy osobiste i zdrowotne wpływały na jego twórczość, nadając jej często gorzki, autobiograficzny ton.
Ostatnie lata i śmierć
W 2003 roku u Zevona wykryto nieoperacyjnego międzybłoniaka opłucnej — ciężką i nieuleczalną chorobę nowotworową. Pomimo choroby kontynuował pracę nad muzyką; jego ostatni album, The Wind (2003), powstał przy udziale wielu przyjaciół i współpracowników ze świata muzyki. Płyta została wydana tuż przed jego śmiercią i przyniosła mu pośmiertne wyróżnienia oraz szerokie uznanie krytyków. Warren Zevon zmarł 7 września 2003 roku.
Dziedzictwo
Zevon pozostawił po sobie bogaty katalog piosenek, które do dziś są interpretowane i przypominane przez innych artystów. Jego wyjątkowe połączenie literackich tekstów, czarnego humoru i muzycznej wszechstronności uczyniło go postacią szanowaną w kręgach muzyki rockowej i singer–songwritera. Mimo że nigdy nie był gwiazdą wielkiego formatu komercyjnego, zyskał status artysty kultowego — cenionego przez kolegów po fachu i lojalnych słuchaczy.
Wczesne życie
Zevon urodził się w Chicago, w stanie Illinois. Jego rodzice to William Zevon, świecki Żyd i Beverly Cope Simmons, mormon z Salt Lake City, Utah. Wkrótce przeprowadzili się do Fresno w Kalifornii. W wieku 13 lat Zevon odwiedzał czasem Igora Strawińskiego, gdzie studiował nowoczesną muzykę klasyczną. Rodzice Zevona rozwiedli się, gdy miał 16 lat. Po rozwodzie rzucił szkołę średnią i przeniósł się z Los Angeles do Nowego Jorku, aby zostać piosenkarzem ludowym.
Sukces
W 1978 roku Zevon wydał swój najbardziej popularny i uznany przez krytykę album Excitable Boy. Stacje radiowe często odtwarzały utwory z tej płyty, zwłaszcza "Werewolves of London". "Werewolves of London" i "Excitable Boy" były przykładami czarnego humoru (żarty o złych rzeczach). Na płycie znalazły się również piosenki "Roland the Headless Thompson Gunner" oraz "Lawyers, Guns and Money", które były utworami z gatunku deadpan humor o geopolityce.
RollingStone nazwał album jednym z najważniejszych albumów w latach siedemdziesiątych. Powiedzieli, że on, Neil Young, Jackson Browne i Bruce Springsteen byli czterema najlepszymi nowymi artystami, którzy pojawili się w latach 70.
Po Excitable Boy Warren Zevon opublikował Bad Luck Streak w szkole tańca w 1980 roku. Na tej płycie znalazł się jedyny inny utwór nagrany przez Zevona, który dotarł do Billboard Top 100: "A Certain Girl". "A Certain Girl" to rytmiczno-bluesowa piosenka napisana przez Allena Toussainta.
Ten album był dedykowany Kenowi Millar'owi, który nazywa siebie "Ross Macdonald". Millar jest pisarzem, który pisze powieści tajemnicze, a Zevonowi naprawdę podobały się opowiadania Millara. Poznał Millara w interwencji przygotowanej przez dziennikarza Paula Nelsona. Przez pewien czas interwencja ta pomogła Zevonowi nie pić za dużo alkoholu.
Rak, śmierć i wiatr
Warren Zevon nie lubił chodzić do lekarza i nigdy nie chodził do żadnego, gdy był dorosły. Zanim zagrał na Edmonton Folk Music Festival w 2002 roku, zaczął odczuwać zawroty głowy i zaczął mieć chroniczny kaszel. Kiedy Zevon opowiedział swojemu dentyście o swoich problemach, dentysta zalecił mu wizytę u lekarza. Kiedy w końcu odwiedził jednego z nich, lekarz zdiagnozował u niego mezotelmię.
Warren Zevon nie chciał leczyć się na raka, jeśli to mogłoby powstrzymać go od robienia muzyki. Więc zamiast tego zaczął robić swój ostatni album, zatytułowany The Wind. Miał wielu przyjaciół, którzy pomogli mu stworzyć ten album. Wśród nich byli Bruce Springsteen, Don Henley, Jackson Browne, Timothy B. Schmit, Joe Walsh, David Lindley, Billy Bob Thornton, Emmylou Harris, Tom Petty, Dwight Yoakam i inni.
Dyskografia
Albumy studyjne
- Wanted Dead or Alive (album Warrena Zevona)|Wanted Dead or Alive - 1969 - Pierwsze wydanie zaliczone po prostu do "Zevon".
- Warren Zevon (album)|Warren Zevon - 1976
- Excitable Boy - 1978 (Stany Zjednoczone: Platynowy)
- Bad Luck Streak in Dancing School - 1980
- Wysłannik - 1982
- Higiena Sentymentalna - 1987
- Transverse City - 1989
- Hinduscy Bogowie Miłości - 1990 - Jako członek "Hinduskich Bogów Miłości".
- Mr. Bad Example - 1991
- Mutineer - 1995
- Life'll Kill Ya - 2000
- My Ride's Here - 2002
- The Wind - 2003
Albumy na żywo
- Stań w ogniu - 1980
- Nauka do Flincha - 1993
Kompilacje
- Ciche normalne życie: The Best of Warren Zevon - 1986 (US: Gold)
- I'll Sleep When I'm Dead (An Anthology) - 1996 r.
- Geniusz: The Best of Warren Zevon - 2002
- Pierwsze sesje - 2003 r.
- Przemyśl mnie: The Love Songs - 2006
- Preludia: Rzadkie i niepublikowane nagrania - 2007 r.
Pytania i odpowiedzi
P: Kim był Warren William Zevon?
O: Warren William Zevon był amerykańskim piosenkarzem rockowym i muzykiem znanym z tego, że w swoich tekstach zamieszczał dziwne i nieco krytyczne opinie o życiu.
P: Jakie są niektóre z najbardziej znanych piosenek Warrena Williama Zevona?
O: Do najbardziej znanych piosenek Warrena Williama Zevona należą "Werewolves of London", "Lawyers, Guns and Money", "Roland the Headless Thompson Gunner" i "Johnny Strikes Up The Band". Wszystkie one pochodzą z jego trzeciego albumu Excitable Boy (1978).
P: Jacy inni artyści nagrali piosenki napisane przez Warrena Williama Zevona?
O: Inni artyści, którzy nagrali piosenki napisane przez Warrena Williama Zevona, to Linda Ronstadt ("Poor Poor Pitiful Me"), Bruce Springsteen, Bob Dylan, Neil Young, Jackson Browne i Leonard Cohen.
P: Jakie problemy napotkał w swoim życiu Warren William Zevon?
O: W swoim życiu Warren William Zevon zmagał się z rozwodem, alkoholizmem, próbami samobójczymi i paranoją lekarzy. Jego strach przed lekarzami ostatecznie go zabił, ponieważ nie wiedział, że ma raka, dopóki nie było za późno na leczenie.
P: Jak często Warren Williams pojawiał się w programach Davida Lettermana?
O: Warren Williams często pojawiał się zarówno w programie Late Night with David Letterman, jak i Late Show with David Letterman jako gość. Śpiewał nawet z Paulem Shafferem i członkami CBS Orchestra w piosence "Hit Somebody! (The Hockey Song)".
Przeszukaj encyklopedię