Sattar Bahlulzade (Azerbejdżan: Səttar Bəhlulzadə; rosyjski: Саттар Бахлул оглы Бахлулзаде, 15 grudnia [O.S. 2 grudnia] 1909 - 14 października 1974) był azerbejdżańskim malarzem. Urodził się we wsi Amirjan, tuż za azerbejdżańską stolicą Baku.
Sattar Bahlulzade jest twórcą nowoczesnego azerbejdżańskiego malarstwa pejzażowego. Swoją edukację zawodową rozpoczął w Narodowym Instytucie Sztuki w Baku (1927-1931). W 1933 roku wyjechał do Moskwy, by kontynuować naukę na wydziale rysunku w Moskiewskim Instytucie Sztuk Pięknych. Tam studiował w pracowni rosyjskiego malarza W. A. Faworskiego. Podczas letnich warsztatów na Krymie rosyjski malarz G. Shegal zobaczył kilka szkiców Sattara i zaproponował mu studia na Wydziale Malarstwa Instytutu, które ukończył.
Choć eksperymentował w wielu stylach sztuki, jego unikalnym talentem było malarstwo pejzażowe. Początkowo malował przyrodę realistycznie, tak jak go uczono. Ale wkrótce rozwinął swój własny styl. W rzeczywistości niektóre z jego obrazów wyglądają jak zdjęcia Ziemi zrobione z kosmosu. Dzięki połączeniu pastelowych kolorów i odważnych pociągnięć sprawił, że przyroda wyglądała bardziej kolorowo i żywo, a czasem nawet fantastycznie, niż w rzeczywistości.
Wiele z jego prac ukazuje różne miejsca Azerbejdżanu. Na przykład, "Bazarduzu Outrrts" jest o Bazarduzu, najwyższej górze Azerbejdżanu. Inne przykłady to "Stary Szamakhi" i "Jesień w Nachcziwanie".
Bahlulzade zdobył wiele nagród za swoją sztukę. W 1960 roku otrzymał tytuł Honorowego Artysty Republiki Azerbejdżanu, a w 1963 roku został nazwany Artystą Ludowym.
W 1973 r. Sattar poważnie zachorował na zatrucie krwią i zmarł w 1974 r. w Moskwie. Kiedy Sattar zmarł, nie został pochowany w Alei Honorowych, w przeciwieństwie do innych znanych Azerbejdżańczyków. Zamiast tego, zgodnie z jego wolą, został pochowany w rodzinnej wsi Amirjan, obok grobu matki.
Spuścizna Sattara obejmuje wiele prac, które były pokazywane na całym świecie, w tym wystawy osobiste w USA, Anglii, Turcji i Rosji.
Większość jego prac jest pokazywana w muzeach w całym Azerbejdżanie, a w szczególności w takich miastach jak Baku, Ganja i Nachcziwan.
Niektóre z jego najbardziej znanych dzieł to:
- Bazarduzu — pejzaż poświęcony najwyższemu szczytowi Azerbejdżanu, ukazany w charakterystycznej, niemal monumentalnej manierze.
- Stary Szamakhi — praca oddająca atmosferę historycznego miasta, łącząca dokładność obserwacji z dekoracyjną ekspresją.
- Jesień w Nachcziwanie — przykład jego wrażliwości na kolory i światło jesiennego krajobrazu.
- Seria pejzaży z terenów Azerbejdżanu — liczne widoki gór, stepów, dolin i nadmorskich okolic, malowane w różnorodnych nastrojach i gamach kolorystycznych.
Styl i technika
Sattar Bahlulzade pracował głównie w technice olejnej na płótnie, stosując często bogate, nasycone barwy oraz swobodne, zdecydowane pociągnięcia pędzla. Jego pejzaże łączą elementy realizmu z silnym akcentem dekoracyjnym i lirycznym — kompozycje bywają uproszczone do form i barw, a jednocześnie niosą intensywne wrażenie przestrzeni i światła. Często stosował perspektywę lotniczą, dzięki czemu widoki przypominają panoramy oglądane z dużej wysokości, a całość nabiera niemal metafizycznego charakteru.
Tematy i inspiracje
Głównym źródłem inspiracji dla Bahlulzadego była przyroda Azerbejdżanu: góry Kaukazu, doliny, stepy, jeziora i nadmorskie pejzaże Morza Kaspijskiego. Interesował go także związek natury z narodową tożsamością i tradycją. W jego pracach pojawiają się zarówno realistyczne fragmenty krajobrazu, jak i elementy przetworzone — barwy i kształty podkreślają emocjonalny odbiór miejsca.
Wystawy, kolekcje i pamięć
Dzieła Sattara były prezentowane na wystawach krajowych i międzynarodowych; miał też wystawy indywidualne za granicą, m.in. w USA, Anglii, Turcji i Rosji. Jego obrazy znajdują się przede wszystkim w muzeach Azerbejdżanu, w tym w instytucjach w Baku, Ganja i Nachcziwanie. W rodzinnej miejscowości Amirjan działa muzeum i miejsce pamięci poświęcone artyście, a jego nazwisko pojawia się w publikacjach poświęconych historii sztuki azerbejdżańskiej.
Nagrody i zasługi
W uznaniu wkładu w rozwój sztuki Sattar otrzymał tytuł Honorowego Artysty Republiki Azerbejdżanu w 1960 roku oraz tytuł Artysty Ludowego w 1963 roku. Jego twórczość miała znaczny wpływ na kolejne pokolenia malarzy pejzażystów w Azerbejdżanie.
Dziedzictwo
Jego obrazy pozostają ważnym elementem kulturowego dziedzictwa Azerbejdżanu. Bahlulzade jest pamiętany jako artysta, który potrafił przekształcić rodzimy krajobraz w uniwersalne, liryczne obrazy, łącząc lokalne motywy z nowoczesnym językiem malarskim. Dzięki temu jego prace nadal inspirują artystów i przyciągają uwagę widzów zarówno w kraju, jak i za granicą.







