BMW jest związane z Formułą 1 praktycznie od początku Mistrzostw Świata Kierowców — oficjalne mistrzostwa ruszyły w 1950 roku. W latach 50. i 60. niemieckie silniki i konstrukcje pojawiały się w wybranych wyścigach jako starty okazjonalne lub prywatnych zespołów; często uczestniczono także w imprezach rozgrywanych według zasad Formuły 2. Ten wczesny okres działalności BMW w wyścigach był ważny dla rozwoju technologii silnikowej i doświadczeń, które później wykorzystano w wyższych klasach rywalizacji.

Era turbosprężarek i silnik M12/13 (lata 80.)

Najbardziej znanym rozdziałem udziału BMW w F1 był okres turbodoładowania w latach 80., kiedy to BMW Motorsport opracowało czterocylindrowy, 1,5‑litrowy silnik rzędowy M12/13 z turbodoładowaniem. Ten kompaktowy, wysokoobrotowy silnik był wyjątkowo wydajny — w zależności od ustawień i fazy rozwoju generował olbrzymią moc (w trybach kwalifikacyjnych osiągał wartości rzędu kilkuset, a w skrajnych konfiguracjach przekraczał nawet 1000 KM), przy czym w wyścigach stosowano bardziej trwałe, choć dalej bardzo mocne mapowania.

Silniki M12/13 były montowane przede wszystkim w samochodach zespołu Brabham'a. Zespół ten i jego kierowca Nelson Piquet sięgnęli po tytuł mistrza świata w sezonie 1983, jadąc Brabhamem‑BMW (model BT52). Poza Brabhamem BMW dostarczało jednostki M12/13 również innym ekipom, m.in. ATS, Arrows, Benetton i Ligier, co pokazuje, że silnik ten był ceniony jako konkurencyjna jednostka napędowa tamtej epoki.

Pod koniec dekady zmieniła się filozofia BMW w F1: firma zmniejszyła i ostatecznie zakończyła swoje oficjalne, pełne wsparcie fabryczne dla programów silnikowych. Część silników M12/13 była nadal eksploatowana przez klientów pod marką Megatron (stosowaną m.in. przez Arrows), jednak gdy od sezonu 1989 wprowadzono zakaz stosowania silników turbodoładowanych, era M12/13 dobiegła końca — turbodoładowane jednostki nie były już zgodne z regulacjami.

Powrót BMW jako dostawca (2000–2005) i projekt BMW Sauber (2006–2009)

Po latach nieobecności BMW powróciło do Formuły 1 jako oficjalny dostawca silników w sezonie 2000. Firma podpisała umowę na dostawy jednostek jedynie dla zespołu Williamsa. Silnik był nowoczesnym, wolnossącym silnikiem V10 (ok. 3,0 l), stworzonym zgodnie z ówczesnymi przepisami F1 i rozwijanym przez dział inżynierii BMW. Współpraca z Williamsem przyniosła zespołowi i kierowcom kilka zwycięstw oraz liczne podia, ale relacje partnerskie z czasem uległy ochłodzeniu i po sezonie 2005 umowa została zakończona.

Następnym krokiem było przejęcie znanego, dotychczas prywatnego zespołu: Saubera. Od sezonu 2006 zespół występował jako BMW Sauber. W tym okresie obowiązywały już nowe przepisy techniczne (od 2006 r. stosowano silniki V8 o pojemności 2,4 l), a BMW intensywnie inwestowało w rozwój podwozia i jednostki napędowej, by stać się stałym uczestnikiem walki w środkowej i górnej części stawki. Zespół stopniowo poprawiał osiągi, zdobywając miejsca w punktach i pojedyncze podia.

Największym sportowym sukcesem projektu BMW Sauber było zwycięstwo Roberta Kubicy w Grand Prix Kanady 2008 — w tym samym wyścigu Nick Heidfeld zajął drugie miejsce, co dało zespołowi spektakularne 1–2. To zwycięstwo pokazało pełen potencjał konstrukcyjny i możliwości zespołu pod flagą BMW.

Jednak w połowie 2009 roku, w obliczu światowych zawirowań gospodarczych i zmiany priorytetów korporacyjnych, BMW ogłosiło wycofanie się z Formuły 1. W efekcie marka zakończyła program fabryczny, a zespół został ostatecznie odsprzedany jego założycielowi, Peterowi Sauberowi, przywracając ekipie ponownie niezależny charakter.

Dziedzictwo BMW w F1 (1950–2009)

  • Innowacje techniczne: udział w rozwoju silników — od wczesnych konstrukcji poprzez imponujący silnik M12/13 w erze turbo aż po zaawansowane jednostki V10 i V8 w latach 2000.
  • Najważniejsze osiągnięcia: tytuł mistrza świata kierowców z Nelsonem Piquétem (1983) jako efekt współpracy z Brabhamem oraz zwycięstwo BMW Sauber w Grand Prix Kanady (2008) z Robertem Kubicą.
  • Rola zespołowa: BMW występowało zarówno jako dostawca silników dla innych ekip, jak i jako pełnoprawny zespół fabryczny — to rzadkie połączenie doświadczeń w F1, które zostało przerwane po sezonie 2009.

Podsumowując, okres 1950–2009 pokazuje, że BMW miało kilka odrębnych i znaczących epok w Formule 1: początkowe, okazjonalne starty, przełomową erę turbodoładowanych silników w latach 80. oraz powrót jako dostawca i właściciel zespołu w pierwszej dekadzie XXI wieku. Choć marka zakończyła swój fabryczny program w 2009 roku, jej wkład w rozwój technologii silnikowej i pamiętne zwycięstwa pozostają ważną częścią historii Formuły 1.