John Blow (1649–1708) — angielski kompozytor barokowy i organista
John Blow (1649–1708) — angielski kompozytor barokowy i organista; mistrz Chapel Royal, mentor Henry'ego Purcella, wpływowy twórca muzyki sakralnej i chóralnej.
John Blow (ur. w Newark-on-Trent, Nottinghamshire, ochrzczony 23 lutego 1649 r., zm. 1 października 1708 r. w Westminsterze w Londynie) był angielskim kompozytorem i organistą, który wywarł znaczący wpływ na muzykę religijną i świecką Anglii końca XVII wieku. Był nauczycielem wielu wybitnych muzyków, w tym najwybitniejszego z nich, Henry'ego Purcella.
Życie i kariera
Blow pochodził z Newark-on-Trent. Jako chłopiec śpiewał w chórze Chapel Royal, gdzie już w młodym wieku zaczął komponować hymny. Jeden z wczesnych utworów tego typu – znany jako "Hymn klubowy" – powstał we współpracy z trzema innymi chórzystami: Pelham Humfrey, Michaelem Wisem i William Turner, wszyscy oni mieli zostać znanymi kompozytorami w dorosłym życiu. Wspomnienie Blow'a pojawia się także w zapiskach Samuela Pepysa, który notował, że głos chłopięcy Blowa łamał się i brzmiał wtedy „nieprzyjemnie”.
W 1668 r. Blow objął posadę organisty w Opactwie Westminsterskim. W 1674 r. został dżentelmenem Kaplicy Królewskiej, a po śmierci Pelhama Humfrey'a przejął niektóre z jego obowiązków. Pełnił funkcję „kompozytora-zwykłego” oraz Mistrza Dzieci Kaplicy Królewskiej (Master of the Children), stanowisko to piastował do końca życia i w tej roli wychował wielu przyszłych kompozytorów.
W 1673 r. ożenił się z Elizabeth Braddock; żona zmarła dziesięć lat później podczas porodu. W 1676 r. Blow został jednym z trzech organistów w Westminster Abbey, a w 1677 r. otrzymał tytuł doktora muzyki. Istnieją źródła sugerujące, że w 1680 r. ustąpił z niektórych obowiązków organisty, aby umożliwić awans swojemu uczniowi, Henry'emu Purcellowi.
W 1685 r. Blow został jednym z muzyków prywatnych króla Jakuba II i skomponował długi hymn koronacyjny zatytułowany Bóg wypowiedział kiedyś w wizjach (ang. "God spake sometime in visions"). W 1687 r. objął stanowisko chórmistrza w katedrze św. Pawła, gdzie pomagał odbudowywać muzyczne życie katedry po wielkim pożarze Londynu. Po śmierci Michaela Wise'a przejął kierownictwo chóru. W 1695 r. został organistą w St Margaret's, Westminster, a po śmierci Henry'ego Purcella ponownie objął dawną funkcję w Westminster Abbey.
W 1699 r. otrzymał tytuł Kompozytora w Kaplicy Królewskiej (Composer to the Chapel Royal) — wyróżnienie potwierdzające jego pozycję w angielskim życiu muzycznym. Po roku 1700 aktywność kompozytorska Blowa wyraźnie zmalała; pozostał jednak wpływowym pedagogiem i urzędnikiem muzycznym aż do śmierci.
Twórczość i styl
Blow komponował głównie muzykę religijną, a w szczególności: pełne i wersyjne hymny i antyfony, msze i service (ustawienia liturgiczne anglikańskie), a także kantaty, ode i utwory okazjonalne na dwór królewski. Jego styl łączy tradycję angielską z wpływami kontynentalnymi baroku — charakteryzował się klarowną melodią, solidną harmonią i umiejętnym wykorzystaniem chorału i kontrapunktu.
Jako organista i autor muzyki klawesynowej Blow pisał również voluntaries i krótkie utwory organowe, które wpisywały się w angielską praktykę liturgiczną. W twórczości chóralnej ceniono go za umiejętność łączenia pełnego brzmienia chóru z solistycznymi partiami dziecięcego głosu (verse anthem), co było typowe dla muzyki Kaplicy Królewskiej tamtej epoki.
Uczniowie i znaczenie
Blow pozostawił największe dziedzictwo jako pedagog. Wśród jego uczniów byli: William Croft, Jeremiah Clarke oraz Daniel Purcell — wszyscy później znaczące postacie muzyki anglikańskiej. Najsłynniejszym uczniem był Henry Purcell, którego talent i styl częściowo ukształtowały się pod kierunkiem Blowa. Poprzez swych wychowanków Blow miał duży wpływ na rozwój angielskiej muzyki sakralnej i świeckiej w przejściu od XVII do XVIII wieku.
Śmierć i pamięć
John Blow zmarł 1 października 1708 r. i został pochowany w północnej nawie Opactwa Westminsterskiego, niedaleko nagrobka Henry'ego Purcella. W historiografii muzycznej jest pamiętany jako czołowy przedstawiciel angielskiego baroku, ceniony zarówno za swoją twórczość, jak i rolę wychowawcy kolejnego pokolenia kompozytorów.
John Blow
Jego muzyka
Blow skomponował dużą ilość muzyki. Napisał ten sam rodzaj muzyki co Henry Purcell, z tą różnicą, że Purcell napisał również sonaty trio, a także wiele muzyki dla teatru. Blow napisał dużą ilość muzyki kościelnej. Znamy czternaście nabożeństw i ponad sto hymnów Blowa. Blow napisał również inne utwory wokalne, takie jak odes, oraz muzykę na klawesyn i tylko jeden utwór na scenę: Wenus i Adonis.
Pytania i odpowiedzi
P: Kim był John Blow?
A: John Blow był angielskim kompozytorem i organistą, który miał duży wpływ na muzykę angielską.
P: Gdzie dorastał John Blow?
A: John Blow dorastał w Newark-on-Trent, Nottinghamshire.
P: Co John Blow robił jako chłopiec?
O: Jako chłopiec John Blow śpiewał w chórze Chapel Royal (chór kościoła królewskiego). W młodym wieku zaczął również komponować hymny.
P: Kto był jednym z jego najlepszych uczniów?
O: Jednym z najlepszych uczniów Johna Blowa był Henry Purcell, który stał się największym angielskim kompozytorem swoich czasów.
P: Jaką pracę przejął po śmierci Pelhama Humfreya?
O: Po śmierci Pelhama Humfreya John Blow przejął dwie posady - kierował małym chórem na dworze królewskim (nazywano go "kompozytorem nadzwyczajnym"), a także został mistrzem dzieci w Chapel Royal.
P: Ilu organistów było w Opactwie Westminsterskim, kiedy on tam pracował?
O: Kiedy pracował w Opactwie Westminsterskim, było tam trzech organistów, w tym on sam.
P: Jaki tytuł otrzymał w 1699 roku?
A: W 1699 roku John Blow otrzymał tytuł "Kompozytor do Kaplicy Królewskiej", który nigdy wcześniej nie był nadawany.
Przeszukaj encyklopedię