Eric Burdon — angielski wokalista rockowy i lider The Animals

Eric Victor Burdon (*11 maja 1941 w Newcastle, Wielka Brytania) jest angielskim piosenkarzem rockowym. Znany jest z bardzo głośnych wrzasków i występów. Jego charakterystyczny, surowy i ekspresyjny głos oraz charyzmatyczna prezencja sceniczna uczyniły go jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci brytyjskiej sceny lat 60. Burdon koncertuje i nagrywa od początku kariery, a jego interpretacje piosenek często niosą silny ładunek emocjonalny i społeczny.

Swoją karierę rozpoczął na początku lat 60-tych z punk rockową grupą R&B/blues, The Animals. Mieli takie hity jak "House of the Rising Sun", "See Rider", "Don't Let Me Be Misunderstood", "Inside Looking Out", "We Gotta Get Out Of This Place", "Don't Bring Me Down" i "It's My Life". Zespół, mocno zakorzeniony w rytmach rhythm'n'blues i blues rocka, przyniósł Burdonowi międzynarodową sławę — zwłaszcza dzięki przebojowi "House of the Rising Sun", który stał się światowym hitem.

Następnie w 1967 roku założył "Eric Burdon & The Animals". W dalszym ciągu odnosił sukcesy na listach przebojów z takimi piosenkami jak "San Franciscan Nights", "When I Was Young", "Good Times", "Sky Pilot", "Monterey" i "Ring of Fire". W tym okresie jego twórczość przyjęła bardziej psychodeliczne i eksperymentalne brzmienie, często nawiązujące do ruchu kontrkulturowego lat 60. i tematów politycznych (m.in. sprzeciw wobec wojny w Wietnamie).

Pod koniec 1969 roku założył radykalny funk/soul/jazzowy zespół "Eric Burdon & War". Mieli hity w postaci "Spill the Wine", "Tobacco Road", "Paint it Black" i "They Can't Take Away Our Music". Zespół War, z którym współpracował, łączył elementy funku, soulu, jazzu i latynoskich rytmów, osiągając sukces także na rynku amerykańskim. Opuścił ich podczas ich europejskiej trasy koncertowej na początku 1971 roku, aby rozpocząć solową karierę, w której widzieli go w gatunkach heavy metalu, glam rocka, new age, pop rocka, reggae, hip hopu i wielu innych. Jego późniejsze poszukiwania muzyczne charakteryzowały się dużą różnorodnością i otwartością na eksperyment.

Po kilku udanych trasach koncertowych na całym świecie i występach w filmach, w latach 90. nagrywał z Brianem Augerem jako psychodeliczny zespół rockowy fusion. Współprace te pokazują nieustanne zainteresowanie Burdona łączeniem różnych stylów muzycznych oraz pracą z innymi doświadczonymi muzykami.

Po utworzeniu kilku grup takich jak "Eric Burdon Band" czy "The New Animals", wydał swój pierwszy od wielu lat solowy album My Secret Life (2004), który miał wiele kierunków muzycznych, takich jak hard rock, jazz, progressive i folk. Płyta ta została odebrana jako powrót do aktywnej pracy studyjnej i prezentowała zróżnicowane oblicza jego twórczości.

W kolejnych latach wydał m.in. Athens Traffic Live oraz Soul of a Man, a także kontynuował intensywne działalności koncertową — często występując solo, z własnymi zespołami lub w projektach retro przypominających o dorobku The Animals. Przez dekady Burdon utrzymywał reputację charyzmatycznego frontmena, a jego repertuar obejmuje zarówno klasyczne przeboje, jak i nowsze kompozycje.

Eric Burdon i zespoły z jego udziałem są powszechnie uważani za istotny element brytyjskiej inwazji rockowej lat 60. (The Animals zostali uhonorowani m.in. wejściem do Rock and Roll Hall of Fame). Jego wpływ na wokalistykę rockową, interpretację bluesa i łączenie gatunków muzycznych jest często podkreślany przez krytyków i muzyków, a wiele jego nagrań bywa reedycjonowanych i coverowanych przez kolejne pokolenia artystów.