Sezon huraganów na Pacyfiku w 2006 roku był oceniany jako ponadprzeciętnie aktywny. Ogólna liczba systemów tropikalnych oraz udział silniejszych huraganów były wyższe niż typowo obserwowane w tym regionie, co sprawiło, że sezon ten uznawano za najbardziej aktywny od 2000 roku. Dla zainteresowanych szczegółami statystycznymi dostępne są zestawienia i raporty po sezonie, np. raporty sezonowe.

Ramowy przebieg sezonu i zasięg

Oficjalne daty sezonu różnią się w zależności od basenu. Dla wschodniego Pacyfiku sezon zwykle zaczyna się 15 maja i kończy 30 listopada, natomiast dla środkowego Pacyfiku przyjętym okresem jest od 1 czerwca do 30 listopada. Granicę między tymi dwoma basenami stanowi południk 140°W, a dalszy zachód sięga aż do Międzynarodowej Linii Daty. W 2006 roku te daty również obowiązywały i określały okres, w którym powstaje większość cyklonów tropikalnych na tym obszarze; więcej informacji o podziale basenów znajdziesz w materiałach referencyjnych: podział basenów i mapy operacyjne.

Najważniejsze liczby i charakterystyka

W sezonie 2006 w basenie pacyficznym odnotowano łącznie 19 nazwanych burz, z których 11 osiągnęło status huraganu, a 6 stało się huraganami o większej intensywności (tzw. major hurricanes). Charakterystyka sezonu obejmowała stosunkowo częste formowanie się ośrodków tropikalnych oraz kilka układów, które osiągnęły wysoki stopień zorganizowania. Zestawienie kluczowych parametrów:

  • Liczba nazwanych burz: 19
  • Liczba huraganów: 11
  • Liczba huraganów silnych (większej kategorii): 6

Przyczyny i uwarunkowania klimatyczne

Aktywność sezonu huraganowego zależy od wielu czynników klimatycznych. Do głównych należą temperatura powierzchni oceanu, pionowy ścin wiatru, wilgotność troposfery oraz szersze telekonekcje, jak zjawiska cieplne ENSO (El Niño–La Niña). Sezon 2006 cechował się kombinacją warunków sprzyjających rozwojowi konwekcyjnych systemów tropikalnych w rejonie wschodniego i środkowego Pacyfiku. Analizy klimatyczne i synoptyczne dostępne są w opracowaniach i sumarycznych raportach sezonowych: analizy klimatyczne i dane meteorologiczne.

Skutki i znaczenie

Choć nie każdy system w sezonie 2006 musiał powodować bezpośrednie szkody na lądzie, ogólna aktywność powoduje większe ryzyko powodzi, silnych wiatrów i zjawisk brzegowych na wybrzeżach Ameryki Środkowej i Północnej. Sezony o podwyższonej liczbie silnych huraganów przypominają o potrzebie monitorowania, przygotowania i skutecznych systemów ostrzegania. Zbiorcze omówienia wpływu sezonu i przeglądy konsekwencji można znaleźć w publikacjach podsumowujących: ocena wpływu i raporty zarządzania ryzykiem.

W literaturze meteorologicznej sezon 2006 służy jako przykład letnio‑jesiennej aktywności tropikalnej w basenie pacyficznym oraz jako punkt odniesienia przy porównaniach długoterminowych trendów w aktywności cyklonicznej. Dla osób zainteresowanych szczegółowymi ścieżkami, przebiegami poszczególnych burz i archiwalnymi mapami synoptycznymi dostępne są dedykowane zasoby i bazy danych, które uzupełniają to syntetyczne podsumowanie.