Układ ten rozpoczął się w trzecim tygodniu
sierpnia jako trwałe zaburzenie tropikalne na południe od Wysp Hawajskich. Początkowo był osadzony w rynnie, ale zyskał konwekcję i 19 sierpnia rozwinął się w depresję tropikalną około 775 mil na południe od Honolulu. W dalszym ciągu się umacniała, a Centrum Huraganów na Środkowym Pacyfiku nadało systemowi nazwę
Ioke (
IPA /iːˈəʊ.keɪ/), co jest
hawajskim odpowiednikiem imienia Joyce, stając się pierwszą burzą tropikalną, która uformowała się na Środkowym Pacyfiku od
2002 r.
Ioke szybko wszedł w proces gwałtownego rozwoju; zaledwie 24 godziny po uformowaniu przekształcił się w huragan. Bezpiecznie omijając Wyspy Hawajskie, huragan nadal szybko przybierał na sile i rankiem 21 sierpnia stał się huraganem dużej kategorii (kategorii 3 lub większej). Później tego samego dnia Ioke jeszcze bardziej przybrał na sile i stał się huraganem kategorii 4. 22 sierpnia zaczął słabnąć w wyniku ochłodzenia wody i cyklu wymiany ściany powieki i został zdegradowany z powrotem do kategorii 2. Jako huragan kategorii 2, Ioke dotknął atolu Johnston.
Huragan zaczął się gwałtownie pogłębiać 23 sierpnia, przemieszczając się nad coraz cieplejszymi wodami, osiągając po raz drugi status dużego huraganu podczas przemieszczania się na zachód-północny zachód. Od tego momentu warunki stały się jeszcze bardziej sprzyjające dla rozwoju.
W ciągu nocy z 24 na 25 sierpnia Ioke gwałtownie się wzmocnił, stając się huraganem 5 kategorii 25 sierpnia - był to pierwszy układ pochodzący ze środkowego Pacyfiku, który osiągnął taką intensywność będąc jeszcze na półkuli zachodniej. Ioke zaczął przemieszczać się przez rozległe środowisko bardzo korzystne dla rozwoju huraganów i utrzymywał swoją siłę przez dłuższy czas. Ioke stał się również najsilniejszym huraganem, jaki kiedykolwiek powstał na środkowym Pacyfiku, z ciśnieniem centralnym wynoszącym 921 mbar (27,19 inHg) w tym momencie (które spadło do 920 mbar w szczytowym momencie na środkowym Pacyfiku).
Ioke zaczął później wahać się pod względem intensywności; osłabł do kategorii 4, przechodząc cykl wymiany ściany powiekowej, a 26 sierpnia odzyskał siłę kategorii 5. Ioke utrzymał tę intensywność do momentu przekroczenia Międzynarodowej Linii Daty tego samego wieczoru (27 sierpnia po przejściu przez linię), stając się tajfunem Ioke. Według JTWC sztorm osłabł do kategorii 4, ale o 2100 UTC 29 sierpnia JTWC poinformowała, że Ioke po raz trzeci odzyskał siłę kategorii 5.
Po utrzymaniu siły kategorii 5 przez 12 godzin, Ioke osłabł do kategorii 4 po raz ostatni 30 sierpnia podczas zbliżania się do wyspy Wake. Ioke przeszedł prawie bezpośrednio nad wyspą na początku 1 września i kontynuował wędrówkę na zachód-północny zachód, powoli słabnąc nad stopniowo ochładzającymi się wodami. 3 września, pod wpływem zbliżającej się rynny, tajfun zaczął zawracać na północny zachód, a następnie na północ i z dala od Japonii, jednocześnie słabnąc coraz szybciej. Ioke zaczął przekształcać się w burzę pozatropikalną pod koniec 4 września z powodu zwiększonego uskoku wiatru i gwałtownego ochłodzenia morza, a JTWC wydała swoje ostatnie ostrzeżenie o godz. 1200 UTC 5 września, po tym jak zdecydowano, że Ioke zaczął przekształcać się w burzę pozatropikalną. JMA podążyła za tym przykładem na początku 7 września, po tym jak Ioke stała się całkowicie pozazwrotnikowa na wschód od Półwyspu Kamczatka.
Pozostałość niżu pozazwrotnikowego jest obecnie monitorowana przez Krajową Służbę Meteorologiczną i oczekuje się, że w ciągu 48 godzin znajdzie się w pobliżu Alaski.
