Władimir Kramnik, urodzony 25 czerwca 1975 roku, jest rosyjskim arcymistrzem szachowym, jednym z czołowych szachistów swojej generacji. W latach 2000–2006 był mistrzem świata w szachach klasycznych, a w wyniku zwycięstwa w meczu unifikacyjnym w 2006 roku przez krótki czas pełnił rolę niekwestionowanego mistrza świata.
Najważniejsze partie i tytuły
W październiku 2000 roku Kramnik pokonał Garriego Kasparowa w meczu rozegranym w Londynie, przejmując tytuł mistrza świata w szachach klasycznych. Dzięki solidnej, teoretycznie przygotowanej grze i konsekwentnej obronie zdołał zakończyć dominację Kasparowa na szczycie światowego szachostwa. Pod koniec 2004 roku Kramnik skutecznie obronił swój tytuł w zremisowanym meczu z Peterem Leko w Brissago w Szwajcarii.
W październiku 2006 roku, jako klasyczny mistrz świata, pokonał w meczu unifikacyjnym panującego mistrza świata FIDE Veselina Topalova, stając się pierwszym niekwestionowanym mistrzem świata od momentu, gdy Garry Kasparow rozstał się z FIDE w 1993 roku. W kolejnych latach rywalizacja o tytuł toczyła się w różnych formatach: w 2007 roku tytuł przeszedł na Viswanathana Ananda, który zwyciężył w turnieju o Mistrzostwo Świata w Szachach, a w 2008 roku Anand obronił tytuł w bezpośrednim meczu przeciwko Kramnikowi.
Styl gry i wkład w teorię szachową
Kramnik jest znany z pozycyjnego, solidnego stylu gry, znakomitej techniki końcówek i głębokiego przygotowania teoretycznego. Słynne stało się jego wykorzystanie Obrony Berlińskiej w partiach przeciwko Kasparowowi — linia ta zyskała na znaczeniu i była szeroko analizowana po meczu w 2000 roku. Kramnik często stosował również obronę Petroffa oraz systemy otwarte i półotwarte charakteryzujące się dużą odpornością na ostre taktyczne ataki.
Turnieje, reprezentacja i późniejsza działalność
Poza meczami o mistrzostwo świata Kramnik odnosił sukcesy w wielu prestiżowych turniejach międzynarodowych — był zwycięzcą i uczestnikiem między innymi takich wydarzeń jak Linares, Wijk aan Zee czy Dortmund. Był też wieloletnim reprezentantem Rosji w Olimpiadach szachowych i innych zawodach drużynowych, przyczyniając się do licznych sukcesów swojej drużyny.
W późniejszym okresie kariery Kramnik ograniczył udział w turniejach klasycznych i angażował się w działalność szkoleniową, analityczną oraz publicystyczną w świecie szachów. Jego analizy i komentarze cenione są za klarowność i głębię teoretyczną.
Dziedzictwo
Kramnik pozostaje postacią o dużym wpływie na współczesne szachy: zarówno dzięki osiągnięciom turniejowym i tytułom, jak i dzięki wkładowi w teorię debiutów oraz rozwojowi stylu gry opartego na solidnej, precyzyjnej grze pozycyjnej. Jego mecze i analizy są nadal studiowane przez zawodników i trenerów na wszystkich poziomach.