Utylitaryzm to teoria filozoficzna dotycząca dobrych i złych działań. Mówi ona, że moralnie najlepszym działaniem jest to, które daje najwięcej ogólnego szczęścia lub "użyteczności" (użyteczności). Nie jest to ograniczone do szczęścia spowodowanego przez pojedyncze działanie, ale obejmuje również szczęście wszystkich zaangażowanych osób i wszystkie przyszłe konsekwencje.
Teoria ta zasadniczo stwierdza, że działanie jest usprawiedliwione, jeśli przynosi najwięcej szczęścia dla największej liczby ludzi.
Teoria ta została spopularyzowana przez XVIII i XIX-wiecznych brytyjskich filozofów, takich jak Francis Hutcheson, Jeremy Bentham i John Stuart Mill, ale pomysł ten sięga aż do czasów starożytnych.
Bentham pisał o tej idei słowami "Największe dobro dla największej liczby", ale nie użył słowa utylitaryzm. Dopiero Mill, kontynuator idei Benthama, nazwał tę ideę.