USS Enterprise (CV-6)

USS Enterprise (CV-6), często nazywany "Big E", był szóstym lotniskowcem Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. Był także siódmym okrętem Marynarki Wojennej USA, który używał tej nazwy. Został zwodowany w 1936 roku i był lotniskowcem klasy Yorktown. Był jednym z trzech amerykańskich lotniskowców wprowadzonych do służby przed II wojną światową, które przetrwały wojnę. Wziął udział w większej ilości walk z Japonią niż jakikolwiek inny okręt amerykański. Walki te obejmowały bitwęo Midway, bitwę o wschodnie Salomony, bitwę o Wyspy Santa Cruz, wiele innych walk podczas kampanii na Guadalcanal, bitwę o Morze Filipińskie oraz bitwę o Zatokę Leyte. Trzykrotnie podczas wojny na Pacyfiku Japończycy twierdzili, że został zatopiony w bitwie. To spowodowało, że nadano mu przydomek "Szary Duch".

Enterprise zdobył 20 gwiazdek bojowych. To więcej niż jakikolwiek inny amerykański okręt wojenny podczas II wojny światowej. Niektórzy twierdzą, że jest to najbardziej chwalebny i uhonorowany okręt w historii Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. Jednakże, XVIII-wieczna fregata USS "Constitution" mogłaby z nim konkurować.

Budowa i uruchomienie

Enterprise został zwodowany 3 października 1936 roku w stoczni Newport News Shipbuilding. Sponsorowała go Lulie Swanson, która była żoną sekretarza marynarki wojennej Claude'a A. Swansona. Enterprise został przekazany do służby 12 maja 1938 roku. Enterprise popłynął na południe, aby można było przetestować jego osiągi. W tym celu popłynął do Rio de Janeiro. Po powrocie był używany wzdłuż wschodniego wybrzeża i na Karaibach do kwietnia 1939 roku. Wtedy to otrzymał rozkaz służby na Pacyfiku.

Historia serwisowa

Enterprise był jednym z czternastu okrętów wyposażonych w radar RCA CXAM-1. Najpierw bazował w San Diego (gdzie został wykorzystany w filmie "Dive Bomber"), a następnie w Pearl Harbor, po tym jak prezydent Roosevelt nakazał, aby flota bazowała daleko do przodu. Enterprise i przewożone przez niego eskadry samolotów dużo trenowały i przemieszczały samoloty pomiędzy bazami na wyspach Pacyfiku. Enterprise opuścił Pearl Harbor 28 listopada 1941 roku. Enterprise kończył misję transportową, wracając na Hawaje, po tym jak 7 grudnia 1941 roku przeniósł Marine Fighter Squadron 211 (VMF-211) na wyspę Wake. Wtedy to Japończycy zaatakowali Pearl Harbor.

II wojna światowa

Pearl Harbor

Enterprise wracał na Oahu rankiem 7 grudnia 1941 roku. 18 SBD Dauntlesses z eskadr Enterprise Scouting Squadron Six (VS-6) i Bombing Squadron Six (VB-6) dotarło do Pearl Harbor w czasie, gdy Japończycy go atakowali. Mimo zaskoczenia, szybko przystąpiły do obrony Pearl Harbor. VS-6 stracił sześć samolotów podczas ataku. VB-6 stracił jeden. Wiele z tych samolotów zostało zestrzelonych przez Japończyków. Jednak co najmniej jeden samolot został stracony przez ogień przeciwlotniczy (AA), a wiele innych zostało uszkodzonych. Podczas bitwy usłyszano jeden meldunek radiowy: "Nie atakujcie mnie, to jest Six Baker Three amerykański samolot". Później ten sam pilot (chorąży Manuel Gonzales z VB-6) został usłyszany, jak mówił do swojego radiomana/strzelca, by przygotował się do lądowania na wodzie. Porucznik C.E. Dickinson i jego kolega z załogi William C. Miller z VS-6 zestrzelili jeden japoński samolot, zanim musieli wyskoczyć po tym, jak ich samolot zapalił się. Dickinson udał się później na Wyspę Forda, by pilotować kolejny samolot. Brał udział w poszukiwaniach japońskiej floty przez Stany Zjednoczone.

Podczas ataku Enterprise wysłał także sześć F4F Wildcats z Dywizjonu Myśliwskiego Szóstego (VF-6). Wszystkie te samoloty z wyjątkiem dwóch zostały zestrzelone przez zestrzelonych strzelców AA podczas próby lądowania na wyspie Ford tej samej nocy. Enterprise przygotował swoje samoloty do rozpoczęcia szeroko zakrojonych poszukiwań japońskich sił, które zaatakowały Pearl Harbor. Poszukiwania prowadzono na południe i zachód od Oahu. Jednak Japończycy zaczęli przemieszczać się na północny zachód. W nocy 8 grudnia Enterprise wszedł do Pearl Harbor po paliwo i zapasy. Wczesnym rankiem następnego dnia wyruszył na patrolowanie reszty wysp hawajskich, aby upewnić się, że nie będzie więcej ataków. Mimo, że grupa nie znalazła żadnych statków, samoloty Enterprise zatopiły japoński okręt podwodny I-70. I-70 został zatopiony na pozycji 23°45′N 155°35′W / 23.750°N 155.583°W / 23.750; -155.583 (USS Enterprise sinks I-70) 10 grudnia 1941 roku.

W ciągu ostatnich dwóch tygodni grudnia 1941 r. Enterprise i jego grupa przesunęły się na zachód od Hawajów, aby upewnić się, że wyspy te nie zostaną zaatakowane. W tym samym czasie dwie inne grupy próbowały pomóc na Wake Island. Po krótkim odpoczynku w Pearl Harbor, 11 stycznia grupa Enterprise wyruszyła w dalszą drogę. Ochraniały one statki wysyłające pomoc na Samoa. W dniu 1 lutego Task Force 8 Enterprise dokonał nalotów na Kwajalein, Wotje i Maloelap na Wyspach Marshalla. Zatopiły trzy statki, uszkodziły osiem i zniszczyły wiele samolotów.

Bitwa o Midway

Pięć dni później Enterprise wypłynął na Południowy Pacyfik, aby pomóc innym lotniskowcom amerykańskim na Morzu Koralowym. Bitwa na Morzu Koralowym zakończyła się jednak zanim Enterprise tam dotarł.

W dniu 28 maja Enterprise, jako okręt flagowy kontradmirała Raymonda A. Spruance'a, ruszył na Midway. Otrzymał rozkaz utrzymania Midway i wyrządzenia jak największych szkód przeciwnikowi. Tego dnia z Enterprise przebywał USS Hornet, sześć krążowników i 10 niszczycieli.

Zarówno Amerykanie jak i Japończycy przeprowadzili ataki lotnicze. Mimo, że walki trwały do 7 czerwca, do końca 4 czerwca wynik był już rozstrzygnięty. Bitwa o Midway rozpoczęła się rankiem 4 czerwca 1942 roku, kiedy to cztery japońskie lotniskowce zaatakowały wyspę Midway. Japończycy nie wiedzieli, że w tym rejonie znajduje się US Navy. Zaledwie trzy godziny po tym, jak pierwsza bomba uderzyła w Midway, zaatakowały samoloty z amerykańskich lotniskowców. Enterprise rozpoczął atak przy użyciu bombowców torpedowych, ale nie powiódł się. Wkrótce potem bombowce nurkujące Enterprise zaatakowały i zatopiły japońskie lotniskowce Kaga i Akagi. Późnym popołudniem bombowce z Enterprise i USS Yorktown zatopiły Hiryu (samoloty z Yorktown zatopiły także Sōryū). Yorktown i USS Hammann były jedynymi zatopionymi amerykańskimi okrętami, ale stracono 113 samolotów. 61 z nich zostało utraconych podczas ataków. Straty japońskie były znacznie większe. Stracili oni cztery lotniskowce, jeden krążownik i 272 samoloty. Mimo utraty wielu samolotów, Enterprise powrócił do Pearl Harbor 13 czerwca 1942 roku nieuszkodzony.

Południowy Pacyfik

Po miesiącu odpoczynku, 15 lipca 1942 r. Enterprise skierował się na Południowy Pacyfik. Tam wsparł atak na Wyspy Salomona w dniu 8 sierpnia. Podczas bitwy o wschodnie Salomony zatopiony został japoński lekki lotniskowiec Ryūjō. Wojska japońskie, które miały wylądować na Guadalcanal zostały zmuszone do odwrotu. Enterprise został trafiony trzykrotnie. Zginęło 77 marynarzy, a 91 zostało rannych. Enterprise został poważnie uszkodzony.

Enterprise przebywał w Pearl Harbor od 10 września do 16 października 1942 roku.

13 listopada piloci z Enterprise pomogli zatopić Hiei. Kiedy 15 listopada 1942 r. zakończyła się bitwa morska o Guadalcanal, Enterprise pomógł zatopić 16 statków i uszkodzić osiem kolejnych.

20 lipca 1943 r. rozpoczęto modernizację Enterprise. Odbywały się one w ciągu kilku miesięcy. Otrzymał blister przeciwtorpedowy. Oznaczało to, że lotniskowiec będzie bardziej chroniony przed torpedami.

Powrót do służby

Enterprise powrócił w listopadzie 1943 roku. W dniach 19-21 listopada 1943 r. pomagał żołnierzom amerykańskim lądującym na atolu Makin.

W dniach 29 stycznia-3 lutego 1944 r. Enterprise wystrzelił samoloty na Wyspy Marshalla i pomógł amerykańskim żołnierzom wylądować na Kwajalein. Następnie 17 lutego wyruszył, aby uderzyć na japońską bazę w lagunie Truk na Wyspach Karoliny.

Enterprise wystrzelił samoloty na atol Jaluit 20 lutego. Pomagał wojskom lądującym na wyspie Emirau (19-25 marca). 14 kwietnia pomógł wojskom lądować w Hollandia (obecnie Jayapura), na Nowej Gwinei.

Bitwa o Morze Filipińskie

19 czerwca 1944 r. Enterprise wziął udział w bitwie o Morze Filipińskie. Przez ponad osiem godzin toczyła się walka amerykańskich i japońskich pilotów. W ciągu dwóch dni uszkodzonych zostało sześć amerykańskich okrętów. Stracono 130 samolotów oraz 76 pilotów i załóg. Amerykańskie samoloty i amerykańskie okręty podwodne zatopiły trzy japońskie lotniskowce (Hiyō, Shōkaku i Taihō). Japończycy stracili 426 samolotów.

Enterprise pomagał w obronie okrętów amerykańskich oraz w atakach na okręty japońskie. Po bitwie Enterprise pomagał przy inwazji na Saipan do 5 lipca. Następnie wróciła do Pearl Harbor na miesiąc odpoczynku. Wróciła 24 sierpnia i w dniach 31 sierpnia - 2 września atakowała Wyspy Bonina.

Bitwa w Zatoce Leyte

W bitwie w Zatoce Leyte (23-26 października) samoloty Enterprise atakowały pancerniki i niszczyciele. W listopadzie samoloty z Enterprise uderzyły na Manilę i Yap. Do Pearl Harbor powrócił 6 grudnia 1944 roku.

Po wojnie

Operacja Magiczny Dywan

Enterprise popłynął do Pearl Harbor z 1,100 żołnierzami. Następnie zaczął płynąć do Europy. Przywiózł do domu 10,000 żołnierzy. Podczas ostatniej podróży Enterprise został złapany przez bardzo silne wiatry na Atlantyku. Załoga prawie porzuciła statek. Enterprise musiał wrócić do Nowego Jorku.

Enterprise otrzymał brytyjski proporzec admiralicji. Został on podarowany Enterprise jako prezent od sojusznika. Enterprise jest jedynym okrętem nie należącym do Królewskiej Marynarki Wojennej, który otrzymał to wyróżnienie od ponad 400 lat.

Koniec "Big E"

Enterprise wszedł do Stoczni Marynarki Wojennej w Nowym Jorku 18 stycznia 1946 roku w celu dezaktywacji. W 1946 r. miał zostać przekazany stanowi Nowy Jork jako pomnik. Plan ten został jednak anulowany w 1949 roku. Big E" został sprzedany 1 lipca 1958 roku firmie Lipsett Corporation w celu zezłomowania. Złomowania dokonano w maju 1960 roku.

Następca "Big E"

W listopadzie 1961 roku do służby wszedł USS Enterprise (CVA(N)-65). Był to pierwszy na świecie lotniskowiec o napędzie atomowym. Enterprise (CVN-65) został wycofany z eksploatacji 1 grudnia 2012 roku. Kolejnym Enterprise miałby być lotniskowiec klasy Gerald R. Ford, CVN-80.

USS Enterprise w 1939 r.
USS Enterprise w 1939 r.

Dewastatory TBD na USS Enterprise podczas bitwy o Midway
Dewastatory TBD na USS Enterprise podczas bitwy o Midway

Enterprise podczas bitwy o wyspy Santa Cruz, 26 października 1942 r.
Enterprise podczas bitwy o wyspy Santa Cruz, 26 października 1942 r.

Japońska bomba eksploduje na pokładzie Enterprise 24 sierpnia 1942 roku podczas bitwy o wschodnie Salomony. Spowodowała ona niewielkie uszkodzenia.
Japońska bomba eksploduje na pokładzie Enterprise 24 sierpnia 1942 roku podczas bitwy o wschodnie Salomony. Spowodowała ona niewielkie uszkodzenia.

Ten F6F Hellcat rozbił się na pokładzie Enterprise.
Ten F6F Hellcat rozbił się na pokładzie Enterprise.

Enterprise po prawej z Piątą Flotą na Majuro, 1944.
Enterprise po prawej z Piątą Flotą na Majuro, 1944.

Zdjęcie zrobione z Waszyngtonu pokazuje eksplozję na Enterprise od kamikaze.
Zdjęcie zrobione z Waszyngtonu pokazuje eksplozję na Enterprise od kamikaze.

Żołnierze amerykańscy na Enterprise w 1945 r.
Żołnierze amerykańscy na Enterprise w 1945 r.

USS Enterprise (CV-6) w Stoczni Marynarki Wojennej w Nowym Jorku 22 czerwca 1958 r.
USS Enterprise (CV-6) w Stoczni Marynarki Wojennej w Nowym Jorku 22 czerwca 1958 r.

Płyta rufowa USS Enterprise znajdująca się w River Vale, New Jersey.
Płyta rufowa USS Enterprise znajdująca się w River Vale, New Jersey.

Nagrody

Za swoją służbę w czasie II wojny światowej Enterprise został odznaczony Prezydenckim Odznaczeniem Jednostkowym (Presidential Unit Citation). W cytacie napisano:

Za konsekwentnie wyróżniające się wyniki i wybitne osiągnięcia podczas powtarzających się akcji przeciwko wrogim siłom japońskim na obszarze wojny na Pacyfiku, od 7 grudnia 1941 r. do 15 listopada 1942 r. Uczestnicząc w prawie każdym większym starciu z lotniskowcem w pierwszym roku wojny, Enterprise i jego grupa powietrzna, nie licząc dalekich zniszczeń wrogich instalacji na wybrzeżu w całym obszarze walk, zatopiły lub uszkodziły 35 japońskich statków i zestrzeliły 185 japońskich samolotów. Jej agresywny duch i wspaniała sprawność bojowa są odpowiednim hołdem dla oficerów i ludzi, którzy tak dzielnie ustanowili ją przednim bastionem w obronie narodu amerykańskiego.

Enterprise otrzymał również nagrodę Navy Unit Commendation i 20 gwiazd bojowych za służbę w II wojnie światowej. Oznacza to, że jest on najwyżej odznaczonym amerykańskim okrętem w historii.


AlegsaOnline.com - 2020 / 2022 - License CC3