Stanowe konwencje ratyfikacyjne są jednym z dwóch sposobów ustanowionych przez artykuł piąty Konstytucji Stanów Zjednoczonych na ratyfikację proponowanych poprawek do konstytucji. Konwencje ratyfikacyjne zostały wykorzystane tylko raz. Miało to miejsce w 1933 r. i zostało wykorzystane do ratyfikacji 21. poprawki. Wszystkie inne proponowane poprawki konstytucyjne zostały zaproponowane do ratyfikacji przez legislatury stanowe.

Konstytucja przewiduje również, że stanowe konwencje ratyfikacyjne mogą również zaproponować poprawkę do konstytucji. Jednakże do chwili obecnej żadna z 27 poprawek do Konstytucji nie została zaproponowana przez konwencje stanowe. Stanowa konwencja ratyfikacyjna może zostać zwołana przez legislaturę stanową większością dwóch trzecich głosów.