Drugie Wielkie Przebudzenie było protestanckim ruchem religijnym w Stanach Zjednoczonych. Drugie Wielkie Przebudzenie, które szerzyło religię poprzez spotkania ożywiające i emocjonalne kazania, wywołało szereg ruchów reformatorskich.
Prowadzili ją tacy ludzie, jak Charles Grandison Finney, Henry Ward Beecher, Lyman Beecher, Edward Everett i Joseph Smith. Zaczęło się w stanie Nowy Jork w latach 90-tych XVII wieku, ale rozprzestrzeniło się na Nową Anglię i Środkowy Zachód. Podczas Drugiego Wielkiego Przebudzenia tysiące ludzi zebrało się na dużych spotkaniach religijnych zwanych ożywieniami. Mieszkańcy Drugiego Wielkiego Przebudzenia myśleli, że dzięki religii mogą doprowadzić do Złotego Wieku w Ameryce. Drugie Wielkie Przebudzenie doprowadziło do powstania nowych ruchów religijnych, takich jak Ruch Świętości i Mormoni, oraz pomogło w rozwoju takich grup jak Kościół Metodystów.
Drugie Wielkie Przebudzenie doprowadziło do dwóch ruchów reformatorskich, tzn. do zmiany praw i zachowań w celu uczynienia społeczeństwa lepszym. Jednym z nich był ruch Temperance, który uważał, że picie alkoholu nie jest dobre dla społeczeństwa. Drugim był abolicjonizm, który chciał położyć kres niewolnictwu. Ludzie tacy jak Harriet Beecher Stowe i William Lloyd Garrison pisali książki i gazety o tym, jak niewolnictwo powinno się skończyć. Tworzyli oni ruchy polityczne, w tym Partię Wolności, Partię Wolnej Gleby i Partię Republikańską (Stany Zjednoczone).