Rzeczpospolita Obojga Narodów (lub Unia, po 1791 r. Rzeczpospolita Polska) była państwem Polski i Litwy rządzonym przez wspólnego monarchę. Rzeczpospolita była rozszerzeniem Unii Polsko-Litewskiej, unii personalnej między tymi dwoma państwami, która istniała od 1386 r. Było to największe i jedno z najludniejszych państw XVI i XVII-wiecznej Europy. Rzeczpospolita Polsko-Litewska obejmowała więcej ziem niż obecne ziemie Polski i Litwy. Ziemia Rzeczypospolitej obejmowała także wszystkie ziemie dzisiejszej Białorusi, znaczną część Ukrainy i Łotwy oraz zachodnią część dzisiejszej Rosji.
Rzeczpospolita Obojga Narodów miała wysoki poziom różnorodności etnicznej i tolerancjireligijnej. Ilość wolności religijnej zmieniała się w czasie.
Po kilkudziesięciu latach dobrobytu wkroczyła w okres politycznego, wojskowego i gospodarczego upadku. Zakończył się on ostatecznym rozbiorem Polski w 1795 roku. Jej rosnąca słabość doprowadziła do podziału przez silniejszych sąsiadów, Austrię, Prusy i Cesarstwo Rosyjskie.