Opéra-Comique jest operą i zespołem operowym w Paryżu. Jego pełna nazwa brzmi Théâtre national de l'Opéra-Comique (Narodowy Teatr Komiczny Opery).

Krótka historia i rola instytucji

Zespół Opéra-Comique został założony w 1714 roku, aby dać miejsce do wykonywania francuskich oper. W tym czasie opery w całej Europie prawie zawsze były wykonywane w języku włoskim. Tradycja opéra-comique (czasem zapisywana z małej litery jako Opéra-comique) była wyraźnie francuskim nurtem sceny operowej: opery tego typu łączyły partie śpiewane z dialogiem mówionym pomiędzy numerami muzycznymi. Stąd pochodzi nazwa zespołu i gatunku.

Gatunek opéra-comique — wyjaśnienie

Opéra-comique nie oznacza koniecznie, że dzieło ma charakter komediowy. To nazwa historyczna oznaczająca formę opery z dialogami mówionymi. Gatunek wywodzi się z lekkich przedstawień teatralnych i vaudeville'ów, ale z czasem przyjął też poważniejsze formy — pojawiały się w nim dramatyczne i tragiczne utwory (przykładem jest słynna Carmen Bizeta).

Repertuar i premiery

W Opéra-Comique odbyły się pierwsze wykonania wielu znanych oper, zwłaszcza Carmen Bizeta (3 marca 1875) oraz jedynej opery Debussy'ego Pelléas et Mélisande (30 kwietnia 1902). Ważną premierą była także opera Masseneta Manon (1884). 6 grudnia 1846 roku po raz pierwszy wykonano tam również "Potępienie Fausta" Berlioza — to pierwsze wykonanie było przyjęte jako niewypał i uznawane za katastrofę.

Budynek — salle Favart

Budynek, w którym występuje Opéra-Comique, nazywany jest „salle Favart”. To nie jest ten sam budynek co w 1714 roku: dwa poprzednie gmachy noszące tę nazwę zostały zniszczone przez pożary w XIX wieku (w latach 1838 i 1887). Obecny budynek został wybudowany pod koniec XIX wieku i udostępniony publiczności w 1898 roku. Sala nosi imię rodziny artystów Favartów (m.in. Charles-Simon Favart), z którymi historycznie związana była kultura komiczna i opéra-comique w Paryżu.

Zmiany organizacyjne i artystyczne

Opéra-Comique przez trzy stulecia swojej historii przechodziła liczne zmiany organizacyjne: w różnych okresach była samodzielną instytucją, bywała też organizacyjnie powiązana z główną paryską operą (Académie Royale de Musique, znaną dziś jako Opéra). Wraz z rozwojem repertuaru i oczekiwań publiczności formuła opéra-comique ewoluowała — dialogi mówione czasami zastępowano recytatywami, a niektóre dzieła stały się bardziej „operowe” pod względem ekspresji i formy.

Współczesność

Dziś Opéra-Comique pełni rolę ważnej instytucji kulturalnej: prezentuje zarówno klasyczny repertuar historyczny (ze szczególnym uwzględnieniem dzieł francuskich), jak i nowe opery oraz współczesne reinterpretacje. Instytucja prowadzi również działalność edukacyjną, projekty dla młodej publiczności, koprodukcje międzynarodowe oraz nagrania. Salle Favart jest jednym z trzech głównych miejsc operowych Paryża obok scen Opéra (Palais Garnier i Opéra Bastille) i ma własne, odrębne znaczenie w historii francuskiej muzyki scenicznej.

Znaczenie

Opéra-Comique odegrała kluczową rolę w rozwoju francuskiej opery, promując język i specyfikę kompozycji narodowej, a także dając pole twórcze wielu wybitnym kompozytorom i wykonawcom. Jako instytucja łączy tradycję z poszukiwaniem nowych form scenicznych, dzięki czemu pozostaje ważnym ośrodkiem życia muzycznego Paryża.