W judaizmie Bóg znany jest pod wieloma imionami i tytułami, które różnią się znaczeniem, funkcją liturgiczną i stopniem świętości. Najważniejszym spośród nich jest tzw. Tetragrammaton — czteroliterowe imię zapisane po hebrajsku jako יהוה (transliteracje: YHWH, YHVH). Tradycja żydowska uniemożliwia wypowiadanie tego imienia w zwykłej mowie; podczas czytań liturgicznych i publicznego odczytu Pisma Świętego zamiast niego używa się słowa Adonai (אדוני, „Mój Pan” / „Pan”). W codziennej rozmowie wielu Żydów mówi Haszem (השם, „Imię” / „To Imię”) jako grzecznościową zastępczą formę.

O Tetragrammatonie i jego wymowie

Tetragrammaton (יהוה) to najświętsze imię Boga w Biblii hebrajskiej. Jego właściwa wymowa została w dużej mierze utracona — tradycyjna praktyka polegająca na zastępowaniu go słowem Adonai sprawiła, że oryginalna artykulacja nie jest znana z pewnością. W literaturze akademickiej najczęściej rekonstruuje się formę Yahweh, zaś w tradycji chrześcijańskiej pojawiła się forma Jehovah (powstała przez połączenie spółgłosek יהוה z samogłoskami słowa אדוני). W pismach masoreckich często umieszczano znaki samogłoskowe słowa Adonai przy literach יהוה, aby wskazać czytelnikowi, by czytał „Adonai”, mimo że tekst zachowuje litery Tetragrammatonu.

Zasady pisania i obchodzenia się z Imieniem

W tradycji żydowskiej istnieje zakaz wymazywania i niewłaściwego niszczenia imienia Boga zapisanego w formie tetragramu; dlatego imię to rzadko bywa zapisywane poza świętymi tekstami, takimi jak Tora, i ostrożnie obchodzono się z dokumentami zawierającymi to imię. W praktyce codziennej, na przedmiotach łatwo podlegających zniszczeniu (np. na karteczkach) często unika się zapisywania pełnego imienia, stosując zastępcze formy („Haszem”, „Elokim” w transkrypcji łacińskiej itp.) albo skróty.

Inne imiona i tytuły Boga

Poniżej najczęściej spotykane imiona i ich krótkie objaśnienia:

  • Adonai (אדוני) — „Pan”, używane w liturgii i modlitwie zamiast tetragramu.
  • Elohim (אלהים) — często tłumaczone jako „Bóg”; forma gramatyczna jest pluralna, ale zwykle funkcyjnie traktowana jako jednoczesne wyrażenie jedyności Boskiej mocy. W wymowie jidysz/aszakonazyjskiej może występować jako „Elokim”.
  • El (אל) — krótkie określenie „Bóg” lub „moc”; pojawia się też w imionach teoforycznych (np. Izrael, Micha-el).
  • El Shaddai (אל שדי) — „Bóg Wszechmocny” / „Bóg Wszechmogący”; tradycyjnie tłumaczone jako „Bóg Wszechmogący” lub „Bóg Gór”.
  • YHWH Tsevaot / Adonai Tzevaot (יהוה צבאות) — „Pan Zastępów” / „Pan Zastępów niebieskich” (często tłumaczone jako „Pan Armii” lub „Pan Zastępów”), zwyczajowo czytane jako „Adonai Tzevaot” w modlitwach.
  • 'Elyon (עֶלְיוֹן) — „Najwyższy” / „Najwyższy z najwyższych” (np. El Elyon).
  • Ehyeh Asher Ehyeh (אהיה אשר אהיה) — wyrażenie z Księgi Wyjścia 3:14, zwykle tłumaczone jako „Jam jest, który jestem”, „Będę, kim będę” lub „Jestem, który jestem”; bywa cytowane jako objawienie imienia Boga Mojżeszowi.

Wymowa i zwyczaje

Różne społeczności żydowskie mają nieco odmienne praktyki wymowy i zastępowania imion. W synagodze i przy czytaniu Tory używa się zazwyczaj Adonai (lub w pewnych kontekstach „Elohim” czy innych imion, jeśli tekst tak wskazuje). Poza modlitwą, w mowie potocznej i piśmie nieformalnym wielu Żydów mówi „Haszem” lub używa neutralnych określeń, aby okazać szacunek i uniknąć niewłaściwego użycia.

Uwagi historyczno-kulturowe

Dla chrześcijan i badaczy biblijnych tetragrammaton stał się przedmiotem badań filologicznych i teologicznych — stąd formy takie jak Yahweh (rekonstrukcja naukowa) czy Jehovah (tradycyjna forma powstała w średniowieczu). W mistyce żydowskiej i kabale pojawiają się dodatkowe, bardziej ezoteryczne nazwy (np. tzw. Shem haMephorash — „wyraźne imię”), którym przypisywano specjalne znaczenie i moc; to pole wymaga jednak ostrożności i wiąże się z obszarami praktyk mistycznych, nie zawsze reprezentatywnych dla zwykłej praktyki religijnej.

Uwaga co do nieścisłości

Wersja pierwotnego tekstu zawierała pewne nieścisłości: litery tetragrammatonu powinny być zapisane jako יהוה (yod‑he‑vav‑he) — nie jako „י - ה וה”. Również niektóre przykłady wymowy (np. „Kayl”, „Shakkai” itp.) są niepoprawne lub mylące — poprawne transliteracje to m.in. Elohim, El, Shaddai, Tzevaot, 'Elyon, Ehyeh Asher Ehyeh. Imię „Shalom” nie jest standardowo wymieniane jako imię Boga (to słowo oznacza „pokój” i jest powszechnie używane jako pozdrowienie).

Jeżeli chcesz, mogę rozwinąć którąś z sekcji (np. podać przykłady biblijne użycia poszczególnych imion, omówić praktyki zapisu imienia w dokumentach lub wyjaśnić kabalistyczne koncepcje dotyczące imion Boga).