Lwy pojawiają się w heraldyce częściej niż jakiekolwiek inne zwierzę. Tradycyjnie symbolizuje on odwagę, męstwo, siłę i królewskość. Mogą występować zarówno jako ładunek na tarczy, jak i w postaci całego herbu — często pełniąc funkcję godła, trzymając tarczę lub podpierając ją jako trzymający (ang. supporters) element herbu.

Opis w blazonie: barwa i postawa

W heraldyce lew jest szczegółowo opisywany w blacie (opis heraldyczny) poprzez nalewkę (kolor) i postawę (pozycja). Czasami zęby i pazury lwa mają inny kolor niż reszta jego ciała — mówi się wtedy, że jest on uzbrojony tej barwy (np. "Lew or uzbrojony gules" = złoty lew z czerwonymi zębami i pazurami). Również język lwa może mieć odrębną barwę (w heraldyce opisuje się to jako langued), a ogon — jeśli jest pokazany w niestandardowy sposób — może być szczegółowo opisany (np. ogon podwójny, rozdwojony).

Typowe postawy lwa

  • Wspięty (rampant) — stoi na tylnych łapach, przednie ku przodowi; bardzo popularna i symboliczna postawa królewska.
  • Chodzący / przechodzący (passant) — idący z jedną przednią łapą uniesioną; w wariancie passant guardant głowa jest zwrócona ku obserwatorowi (typowe dla Anglii: trzy lwy).
  • Siedzący (sejant) — lew siedzący na tylnych łapach, postawa spokojniejsza.
  • Leżący (couchant) — lew leżący, zwykle w gotowości.
  • Głową zwrócony (guardant) — głowa zwrócona wprost na patrzącego.
  • Spoglądający wstecz (regardant) — głowa zwrócona za siebie.
  • Affronté (naprzeciw siebie) — lew przedstawiony frontalnie, obie przednie łapy na ziemi.

Barwy (tinktury) i wzory

Heraldyczne barwy dzieli się zwykle na metale i kolory. Najczęściej spotykane to:

  • Or — złoto
  • Argent — srebro (biel)
  • Gules — czerwień
  • Azure — niebieski
  • Sable — czerń
  • Vert — zieleń
  • Purpure — purpura (fiolet)

Poza prostymi barwami lwy bywają też fantazyjnie zdobione — w szachownicę, paski, cętkowanie czy pola naprzemienne — zwłaszcza w tradycjach francuskiej i niemieckiej, gdzie spotyka się lwy malowane w pasy lub inne wzory.

Detale i atrybuty

  • Uzbrojenie i język — pazury, zęby i język często mają kontrastowy kolor (uzbrojony, langued).
  • Korona — koronowany lew podkreśla władzę królewską lub suwerenność.
  • Narzędzia i broń — lew może trzymać miecz, berło, topór, strzały itp., co dodaje znaczeń (np. obrona, władzę sądowniczą, przysięgę).
  • Ogon — podwójny ogon (queue fourchée) występuje w niektórych herbach i jest elementem rozpoznawczym.

Przykłady historyczne i narodowe

Motyw lwa występuje w wielu godłach europejskich i ma długą tradycję:

  • Anglia — trzy lwy passant guardant or na polu czerwonym (herb królewski Anglii, często nazywane "Three Lions").
  • Szkocja — czerwony lew rampant na złotym tle (Royal Banner of Scotland).
  • Norwegia — złoty lew rampant trzymający topór na czerwonym polu (herb Norwegii).
  • Czechy — srebrny lew rampant z dwoma ogonami na czerwonym polu (herb Czech).
  • Holandia — złoty lew z mieczem i wiązką strzał na niebieskim polu (herb Niderlandów).
  • Belgia — złoty lew rampant na czarnym polu (tzw. Leo Belgicus).
  • Finlandia — złoty lew z mieczem stojący na zbroi przeciwnika (herb Finlandii).

Dlaczego tyle wariantów?

Jednym z powodów różnorodności przedstawień lwa jest fakt, że kiedy rozwijała się heraldyka, wielu rodów chciało mieć lwa na swoim herbie, ale żaden z dwóch herbów nie mógł być taki sam. Celem heraldyki w średniowieczu było szybkie rozpoznanie osób po odważnych wizerunkach na zewnętrznej stronie ich pancerza, więc różnicowano postawy, barwy i detale. We Francji i w Niemczech nawet na niektórych lwach tworzyli wzory kolorów, tak jakby były malowane — stąd bogactwo wariantów w tych tradycjach.

Francuscy zwiastuny mówią o lwach w pozycji chodzącej jako lampartach, ale termin ten jest rzadko używany przez brytyjskich zwiastunów.