A Hard Day's Night
Album i film z 1964 roku związane z The Beatles: przełomowa ścieżka dźwiękowa, komedia muzyczna Richarda Lestera i ważny krok w rozwoju zespołu.
A Hard Day's Night to jednocześnie tytuł albumu i filmu związanego z The Beatles. Wydany w 1964 roku, stał się ważnym elementem epoki beatlemanii i jednym z najbardziej rozpoznawalnych przykładów połączenia muzyki popularnej z kinem. Album kojarzy się przede wszystkim z energią zespołu, a film z szybkim tempem, humorem i nowoczesnym stylem opowiadania.
Film wyreżyserował Richard Lester, a jego punkt wyjścia był prosty: pokazać Beatlesów w fikcyjnej, ale osadzonej w realiach codzienności historii o jednym bardzo intensywnym dniu przed występem. Produkcję zainicjowało United Artists, które liczyło na połączenie kina z sukcesem muzycznym. Zespół zgodził się jednak tylko pod warunkiem, że projekt będzie miał dobrą fabułę i nie okaże się przypadkową reklamą. Scenariusz powierzono dramatopisarzowi Alunowi Owenowi.
Owen obserwował Beatlesów podczas trasy koncertowej i zamiast tworzyć całkowicie fikcyjną opowieść, oparł wiele scen na tym, co rzeczywiście widział: pośpiechu, zamieszaniu wokół fanów, napięciu przed występami i codziennych drobiazgach towarzyszących wielkiej popularności. Dzięki temu film ma półdokumentalny charakter, a jednocześnie pozostaje lekką komedią muzyczną. Właśnie ta mieszanka sprawiła, że dzieło uznano za świeże i wyjątkowe na tle wielu wcześniejszych filmów z udziałem zespołów rockowych.
Tytuł „A Hard Day's Night” bywa łączony z przypadkową wypowiedzią Ringo Starra, która spodobała się twórcom, bo dobrze oddawała zmęczenie i tempo pracy muzyków. W filmie pojawia się też postać dziadka, granego przez Wilfrida Brambella, dodana po to, by zainteresować również starszych widzów. Brambell był znany z telewizji jako aktor charakterystyczny, m.in. z serialu o złomiarzu, co dodatkowo wzmacniało komiczny kontrast między światem dorosłych a młodością Beatlesów.
Album i jego miejsce w twórczości zespołu
Album A Hard Day's Night zajmuje szczególne miejsce w dyskografii zespołu, ponieważ w brytyjskiej wersji zawierał wyłącznie utwory napisane przez Lennona i McCartneya. Był to wyraźny krok w stronę pełniejszej autorskiej tożsamości Beatlesów. Płyta łączy chwytliwe melodie z bardziej dopracowanym brzmieniem, a tytułowy utwór należy do najbardziej rozpoznawalnych kompozycji grupy. W historii rocka album jest ważny także dlatego, że pokazuje szybki rozwój zespołu od repertuaru estradowego do roli twórców własnego, rozpoznawalnego stylu.
- łączy funkcję albumu studyjnego i ścieżki dźwiękowej;
- dokumentuje szczyt wczesnej beatlemanii;
- podkreśla znaczenie autorskich piosenek Beatlesów;
- pokazuje, jak kino wspierało promocję muzyki popularnej.
Odbiór filmu i dziedzictwo
W filmie Beatlesi improwizowali część dialogów i rozwijali pomysły Lestera, dzięki czemu wiele scen ma wrażenie spontaniczności. Zamiast klasycznej, ciężkiej fabuły widz otrzymuje serię dynamicznych epizodów, które dobrze oddają charakter zespołu i realia jego popularności. Film nie tylko wykorzystuje rytm muzyki, ale też sam buduje rytm narracji, co było istotnym novum w kinie popularnym lat 60.
Warto odróżnić brytyjskie wydanie płyty od amerykańskich albumów soundtrackowych z tego okresu, które często układano inaczej ze względów rynkowych. Niezależnie od wersji, sprzedaż związana z filmem była ważną częścią strategii wydawców. Sam obraz pokazał też, że nawet gatunek kojarzony z rock and rollem może być zrealizowany z dużą świadomością formalną, jeśli towarzyszy mu dobrze przemyślany scenariusz i wyrazista reżyseria.
Dziś The Beatles i A Hard Day's Night są często przywoływani jako przykład momentu, w którym muzyka popularna, kino i marketing zaczęły działać wspólnie na niespotykaną wcześniej skalę. To dzieło nie tylko dokumentuje atmosferę roku 1964, lecz także pokazuje, jak szybko zespół stał się zjawiskiem kulturowym wykraczającym poza samą listę przebojów.
Przegląd filmów
W fabule filmu Beatlesi jadą do Londynu, by wystąpić w programie telewizyjnym. Rodzina Paula wysyła swojego dziadka, żeby on i Paul dotrzymali sobie towarzystwa. Dziadek jest "mikserką" i lubi sprawiać kłopoty między ludźmi. (Jest też często zauważany jako "bardzo czysty"; gra w "brudnej" roli telewizyjnej Brambella).
Beatlesi lubią łamać zasady i oczekiwania oraz żartować. Ich menadżer Norm i road manager "Shake" starają się, aby wszystko szło gładko, ale mają zajęty czas nadążając za Beatlesami i dziadkiem Paula, i upewniając się, że program telewizyjny idzie zgodnie z planem. (Norm i Shake oparte były luźno na menedżerach Neilu Aspinallu i Mal Evansie).
Piosenki na albumie
Jest to jedyny album Beatlesów, na którym wszystkie piosenki są autorstwa Johna Lennona i Paula McCartneya, a ich pierwsi mają tylko utwory napisane przez The Beatles.
- Ciężki dzień w nocy
- Powinienem był wiedzieć lepiej
- Jeśli spadnę
- I'm Happy Just To Dance With You
- A ja ją kocham
- Powiedz mi, dlaczego
- Can't Buy Me Love
- W każdej chwili
- Zamiast tego będę płakać.
- Rzeczy, które dziś powiedzieliśmy
- Kiedy wrócę do domu
- Nie możesz tego zrobić.
- Wrócę.
Pierwsze siedem piosenek zostało wykorzystanych w filmie.
| The Beatles | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pytania i odpowiedzi
P: Jak nazywał się trzeci album The Beatles?
O: Trzeci album The Beatles nosił tytuł A Hard Day's Night.
P: Kto wyreżyserował film o tej samej nazwie co album?
O: Film o tej samej nazwie co album wyreżyserował Richard Lester.
P: Dlaczego firma United Artists chciała wydać album ze ścieżką dźwiękową?
O: United Artists chciało zrobić album ze ścieżką dźwiękową, ponieważ wiele filmów, w których pojawiał się rock and roll, nie było dobrymi filmami.
P: Kto napisał historię do filmu?
O: Historię do filmu napisał Alun Owen. Podróżował on z The Beatles na trasie koncertowej i oparł swoją opowieść na tym, co widział.
P: Jaka postać została dodana, aby zainteresować starszych widzów?
O: Aby zainteresować starszych widzów, dodano postać "dziadka", granego przez Wilfrida Brambella. Brambell był popularnym aktorem telewizyjnym, który wystąpił w serialu Steptoe i syn jako "stary, brudny" handlarz śmieciami.
P: Czy w niektórych częściach filmu The Beatles używali własnych dialogów?
O: Tak, The Beatles improwizowali niektóre z własnych dialogów w niektórych częściach filmu. Odgrywali również pomysły reżysera Richarda Lestera.
Tagi
Powiązane artykuły
Autor
AlegsaOnline.com A Hard Day's Night Leandro Alegsa
URL: https://pl.alegsaonline.com/art/55