Jiří Bělohlávek (24 lutego 1946 – 31 maja 2017) był wybitnym czeskim dyrygentem, znanym zarówno z działalności w Czechach, jak i z międzynarodowej kariery. Był głównym dyrygentem BBC Symphony Orchestra. Jego nazwisko "Bělohlávek" tłumaczy się dosłownie jako "Whitehead"; wymawia się je mniej więcej: Bye-lohlávek. Urodził się w Pradze.

Wykształcenie i wczesna kariera

Bělohlávek studiował dyrygenturę na Konserwatorium Praskim oraz na Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze (AMU). Wśród jego nauczycieli był również rumuński dyrygent Sergiu Celibidache, od którego przejął rygorystyczne podejście do kształtowania frazy i struktur muzycznych. W 1970 roku wygrał Czeski Narodowy Konkurs Dyrygencki, co zapoczątkowało jego rozpoznawalność w kraju i otworzyło drogę do kariery międzynarodowej.

Pozycje dyrygenckie w Czechach

W latach 1977–1989 Bělohlávek kierował jako główny dyrygent Praską Orkiestrą Symfoniczną. W 1990 roku został krótko mianowany głównym dyrygentem Orkiestry Filharmonii Czeskiej. W 1994 roku założył Pražskou komorní filharmonii (Filharmonię Praską), z którą odniósł duży sukces artystyczny — orkiestra koncertowała na całym świecie i nagrała wiele płyt. Z czasem Bělohlávek został dla niej dyrygentem honorowym.

Kariera międzynarodowa i związki z BBC

Na arenie międzynarodowej Bělohlávek zyskał opinię znakomitego interpretatora muzyki czeskiej, w szczególności dzieł Antonína Dvořáka, Leoša Janáčka, Bohuslava Martinů i Josefa Suka. W latach 1995–2000 pełnił funkcję głównego gościnnego dyrygenta BBC Symphony Orchestra, a w 2006 roku objął stanowisko ich głównego dyrygenta (funkcję tę sprawował kilka lat). W tym samym roku poprowadził orkiestrę na Promsie, a w 2007 roku dyrygował na prestiżowym koncercie Ostatniej Nocy Promsów.

Występy w Stanach Zjednoczonych i działalność operowa

Bělohlávek często gościł także za oceanem. Po raz pierwszy dyrygował w Metropolitan Opera w grudniu 2004 roku, prowadząc przedstawienie Káťa Kabanová Leoša Janáčka, z Karitą Mattilą w partii tytułowej. Do Met powrócił w styczniu i lutym 2007 roku, dyrygując Jenofą tego samego kompozytora, ponownie z Mattilą oraz z Anją Silją jako Kostelničką. Poza Met występował gościnnie z wielkimi orkiestrami amerykańskimi, m.in. z Orkiestrą Filadelfijską i Orkiestrą Symfoniczną z Saint Louis.

Nagrania, repertuar i styl

Bělohlávek pozostawił bogaty dorobek nagraniowy — zarówno muzyki symfonicznej, jak i operowej. Był ceniony za klarowność frazy, dbałość o brzmienie orkiestry oraz za wierność stylistyce czeskiej muzyki XX wieku. Jako orędownik repertuaru czeskiego przyczynił się do popularyzacji dzieł Janáčka, Martinů i innych rodzimych kompozytorów na scenach międzynarodowych.

Nagrody, uznanie i śmierć

Bělohlávek otrzymał liczne wyróżnienia i nagrody za wkład w muzykę klasyczną oraz za promowanie czeskiej kultury muzycznej za granicą. Był szanowany zarówno przez muzyków, jak i publiczność za rzetelność artystyczną i pogodną, lecz wymagającą postawę dyrygenta.

Jiří Bělohlávek zmarł 31 maja 2017 roku w Pradze na raka w wieku 71 lat. Jego odejście spotkało się z licznymi wyrazami żalu i oddania hołdu ze strony środowiska muzycznego na całym świecie.

Jiří Bělohlávek pozostaje jedną z najważniejszych postaci czeskiej muzyki XX i początku XXI wieku — zarówno jako interpretator, jak i popularyzator rodzimych dzieł.