Hugo to amerykański dramat przygodowy 3D z 2011 roku, który powstał na podstawie powieści Briana Selznicka "The Invention of Hugo Cabret". Film opowiada o chłopcu, który mieszka samotnie na paryskim dworcu kolejowym oraz o enigmatycznym właścicielu tamtejszego sklepu z zabawkami. Reżyserem filmu jest Martin Scorsese, a scenarzystą John Logan. Film jest koprodukcją GK Films Grahama Kinga i Infinitum Nihil Johnny'ego Deppa. W filmie występują: Asa Butterfield, Ben Kingsley, Sacha Baron Cohen, Ray Winstone, Emily Mortimer i Jude Law.

Hugo jest pierwszym filmem Scorsese nakręconym w 3D.

Fabuła

Akcja filmu koncentruje się na tytułowym Hugo, osieroconym chłopcu, który skrycie mieszka w murach paryskiego dworca i dba o mechanizm wielkiego zegara. Hugo zajmuje się również naprawianiem i ukrywaniem części automatu — tajemniczego mechanicznego lalkarza, należącego niegdyś do jego ojca. W drodze serii wydarzeń chłopiec poznaje właściciela sklepu z zabawkami i młodą Izabelę; odkrywa przy tym związek między naprawianym automatem a historią wczesnego kina oraz genialnym, lecz zapomnianym reżyserem filmowym. Film łączy przygodę i elementy kryminalne z nostalgią za początkiem kinematografii.

Obsada i twórcy

W obsadzie znajdują się znani aktorzy, z Asą Butterfieldem w roli młodego bohatera oraz Benem Kingsleyem, który wciela się w postać enigmatycznego właściciela sklepu (postać inspirowana życiem Georges'a Mélièsa). Reżyserią zajął się Martin Scorsese, a autorem adaptacji jest John Logan. Za zdjęcia odpowiadał Robert Richardson, muzykę skomponował Howard Shore, a scenografię przygotował Dante Ferretti — współpraca tych twórców nadała filmowi charakterystyczny, bogaty wizualnie styl. Producentami są m.in. GK Films i Infinitum Nihil.

Produkcja i styl

Film powstał na podstawie ilustrowanej powieści Briana Selznicka, która łączy elementy powieści graficznej i tradycyjnej narracji. Scorsese, będący wielkim znawcą historii kina, podszedł do materiału jako do hołdu dla pierwszych filmów i dla pionierów kinematografii — szczególnie Georges'a Mélièsa. Wykorzystanie technologii 3D przez reżysera miało na celu pogłębienie wrażenia przestrzeni i magii kina, a jednocześnie oddanie hołdu technice filmowej sprzed ponad stu lat. Film charakteryzuje się dbałością o szczegóły w scenografii, kostiumach i efektach mechanicznych (automaty).

Odbiór, nagrody i wyniki finansowe

Hugo spotkał się z pozytywnymi recenzjami krytyków, którzy chwalili realizację wizualną, scenografię i muzykę, choć część recenzentów uznała, że film jest nietypowy w kontekście dotychczasowej twórczości Scorsese. Produkcja odniosła umiarkowany sukces komercyjny — zarobiła ponad 180 milionów dolarów na świecie. Film otrzymał wiele nominacji do nagród międzynarodowych i akademickich oraz zdobył kilka prestiżowych wyróżnień; zdobył pięć Oscarów, m.in. za zdjęcia, scenografię i efekty wizualne.

Tematy i znaczenie

Główne wątki filmu to pamięć, pojednanie z przeszłością, miłość do techniki oraz siła opowieści i kina jako medium. Poprzez historię automatu i losy zapomnianego twórcy filmowego Scorsese przypomina o wartości zachowywania i dokumentowania dorobku kultury filmowej. Film jest jednocześnie opowieścią o dojrzewaniu, rodzinie i sile wyobraźni.

Dla kogo i dziedzictwo

Hugo polecany jest widzom w różnym wieku — szczególnie tym, którzy interesują się historią kina, automatami i pięknie wykonanym kinem wizualnym. Film przyczynił się do przypomnienia i popularyzacji postaci Georges'a Mélièsa w kulturze masowej oraz wzbogacił dyskusję o zastosowaniu 3D jako środka artystycznego, a nie jedynie efektu marketingowego.