Hati — nieregularny, retrogradacyjny księżyc Saturna (Saturn XLIII)

Charakterystyka i parametry orbitalne

Podstawowe cechy Hatiego są znane z analizy obserwacji teleskopowych. Oto najważniejsze parametry:

• Średnica: około 6 km — na tyle niewielka, że obiekt nie ma prawdopodobnie kształtu zbliżonego do sfery.
• Odległość od planety: średnia odległość wynosi około 20 303 000 km od centrum Saturna.
• Okres orbitalny: około 1080,1 dnia.
• Nachylenie orbity: około 163° do ekliptyki (około 165° do równika Saturna), co wskazuje na silnie retrogradacyjny tor.
• Mimośród: około 0,291, czyli orbita jest znacząco wydłużona.

Odkrycie i nazewnictwo

Odkrycie Hatiego ogłoszono 4 maja 2005 roku na podstawie zdjęć wykonanych między 12 grudnia 2004 a 11 marca 2005. Informację o tym ogłoszeniu przedstawili astronomowie, między innymi Scott S. Sheppard i David C. Jewitt, wraz z Janem Kleyną i Brianem G. Marsdenem. W ciągu pierwszego okresu po wykryciu obiekt oznaczano katalogowo jako S/2004 S 14.

Międzynarodowa Unia Astronomiczna nadała mu formalną nazwę w kwietniu 2007 roku. Księżyc otrzymał imię Hati, nawiązujące do postaci olbrzymiego wilka z mitologii nordyckiej. Sposób wybierania nazw dla satelitów Saturna zwykle odwołuje się do postaci mitologicznych, a decyzję o nazwie zatwierdza IAU.

Pochodzenie i znaczenie naukowe

Hati należy do grupy nieregularnych, retrogradacyjnych księżyców Saturna, określanych czasem jako grupa nordycka ze względu na nazwy pochodzące z mitologii północnej. Takie obiekty najprawdopodobniej powstały poza pierwotnym dyskiem akrecyjnym planety i zostały przechwycone grawitacyjnie lub powstały w wyniku rozbicia większego ciała w przeszłości. Ich różnorodne orbity i parametry dostarczają informacji o historii dynamiki zewnętrznych rejonów układu Saturna oraz o procesach akrecyjnych i kolizjach wczesnego Układu Słonecznego.

Ze względu na małą jasność i rozmiar Hati pozostaje trudny do badań fotometrycznych i spektroskopowych; nie znamy dokładnie jego składu ani okresu rotacji. Obserwacje przyszłych kampanii mogą pozwolić na lepsze zrozumienie kształtu, albedo i charakteru powierzchni tych marginalnych towarzyszy Saturna.