Germanicus Cezar (24 maja 15 p.n.e. - 10 października 19 n.e.) był rzymskim generałem. Był synem generała Nerona Klaudiusza Drususa i bratankiem cesarza Tyberiusza.
Germanicus dowodził siłami rzymskimi w kampanii 14/16 r. n.e. przeciwko plemionom germańskim. Trzy całe legiony rzymskie zostały wymazane w bitwie o Las Teutoburski w 9 r. n.e. Była to największa katastrofa w historii wojskowości rzymskiej.
Plany zemsty zostały zapoczątkowane przez cesarza Augusta, a wprowadzone w życie przez jego następcę Tyberiusza. Germanicus dowodził ośmioma legionami, jedną trzecią armii rzymskiej. Zniszczył on przeciwne plemiona niemieckie i odzyskał dwa z trzech symbolicznych orłów legionistów, które zostały utracone. Został odwołany przez Tyberiusza po przekroczeniu Renu. Powody odwołania nie zostały ustalone, ale August wyznaczył Ren jako granicę ambicji Rzymu w Niemczech.
Germanicus odniósł oficjalny triumf. Współczesny kalendarz podaje 26 maja jako dzień, w którym "Cezar germański wniósł do miasta triumf". Monety wydane za czasów jego syna Gajusza (Kaliguli) przedstawiały go na rydwanie triumfalnym, a na odwrocie było napisane "Odzyskane standardy". Niemcy pokonali".
W REKLAMA 18 powierzono mu odpowiedzialność za wschodnią część imperium. Germanicus zmarł w Syrii z nieznanych powodów.
