Eutheria to taksonomiczna nazwa obejmująca główną grupę współczesnych ssaków, potocznie określanych jako ssaki łożyskowe. Grupa ta obejmuje ogromną większość gatunków ssaków żyjących obecnie, o bardzo zróżnicowanej morfologii, ekologii i sposobach życia.
Takson ten obejmuje ssaki łożyskowe, wśród których znajduje się także człowiek. Eutheria jest w sensie filogenetycznym jedną z głównych linii rozwojowych ssaków i zawiera wszystkie linie prowadzące do współczesnych porządków, takich jak Primates, Carnivora, Rodentia, Chiroptera, Cetartiodactyla i inne.
Eutheria (nazwa wprowadzona przez Thomasa Henry'ego Huxleya w 1880 roku) obejmuje formy zarówno kopalne, jak i żyjące; współczesni przedstawiciele występują na wszystkich kontynentach (z wyjątkiem wysp bez introdukcji) oraz we wszystkich głównych zbiornikach wodnych, gdzie reprezentują je m.in. waleni i inne ssaki morskie — stąd stwierdzenie o obecności na wszystkich oceanach.
W literaturze pojawia się rozróżnienie między terminami „Eutheria” i „Placental” (ssaki łożyskowe sensu stricto). Nie są one zawsze całkowicie tożsame: kilka wczesnych form euterów z dolnej kredy wykazuje cechy pośrednie i niekoniecznie posiadało w pełni rozwinięte łożysko takie, jakie obserwujemy u współczesnych Placentalia. Jako przykład wczesnego euteria wymienia się Eomaia, który przedstawia cechy przejściowe między wczesnymi ssakami a późniejszymi łożyskowcami.
U wszystkich żyjących członków Eutheria rozwój embrionalny w dużej mierze przebiega wewnątrz ciała matki dzięki obecności łożyska. Łożysko to strukturą łączącą łożysko matki i płód, umożliwiającą wymianę gazową, odżywianie płodu, wydalanie metabolitów oraz przekazywanie hormonów i niektórych czynników immunologicznych, co pozwala na dłuższy okres ciąży i narodziny młodych w zaawansowanym stopniu rozwoju.
Euteria odróżniają się od innych dużych grup ssaków, takich jak monotremy i marsupiony. Monotremy, na przykład, składają jaja; jaja te rozwijają się poza organizmem matki i chronią młode do momentu zakończenia większości rozwoju embrionalnego. Marsupiale z kolei rodzą młode stosunkowo niedojrzałe; potomstwo po narodzinach często przemieszcza się do specjalnego „woreczka” (marsupium) lub przyczepia do sutka, gdzie kontynuuje rozwój przez dłuższy okres laktacji.
Wprawdzie najwcześniejsze formy euterów pojawiły się już we wczesnej kredzie, to najstarszym dobrze znanym przedstawicielem euterii jest wymarły wymarły Eomaia scansoria z dolnej kredy Chin. Odkrycia kopalne oraz badania molekularne pozwoliły zrekonstruować obraz ewolucji tej grupy: euteria szybko zdywersyfikowały się i zajęły wiele nisz ekologicznych po wyginięciu niektórych grup konkurencyjnych pod koniec kredy, co doprowadziło do ekspansji i dominacji ssaków łożyskowych w paleocenie i dalszych okresach.
Podsumowując, Eutheria to kluczowy takson w ewolucji ssaków, obejmujący wszystkie współczesne ssaki łożyskowe. Ich podstawową cechą jest rozwój płodu wspomagany przez łożysko, co pozwala na dłuższy okres ciąży i narodziny bardziej rozwiniętego potomstwa. Różnorodność form i trybów życia wśród euterów czyni z nich jedną z najważniejszych i najlepiej zbadanych grup kręgowców.