Endometrioza u kobiet — przyczyny, objawy, diagnostyka i leczenie
Endometrioza u kobiet — przyczyny, objawy, diagnostyka i leczenie. Kompletny przewodnik: USG, MRI, laparoskopię, terapie hormonalne, wpływ na płodność i łagodzenie bólu.
Endometrioza to choroba, w której komórki endometrium macicy rosną poza jamą macicy — np. na jajnikach, jajowodach, otrzewnej, rzadziej w innych narządach. Szacuje się, że nawet do 11% amerykańskich kobiet w wieku 15–44 lat może mieć endometriozę; najczęściej rozpoznaje się ją u kobiet w wieku 30–40 lat. Choroba może utrudniać zajście w ciążę, ale istnieją metody, które pomagają leczyć objawy i wspierać płodność. Endometrioza może być leczona przez lekarza. Leczenie endometriozy może pomóc kobiecie zajść w ciążę.
Jakie są przyczyny?
Dokładna przyczyna endometriozy nie jest znana. Istnieje kilka teorii, a u większości pacjentek prawdopodobnie działają razem różne mechanizmy:
- cofanie się krwi miesiączkowej (tzw. menstruacja wsteczna) z przeniesieniem komórek endometrium do jamy brzusznej,
- rozsiew komórek endometrium przez naczynia krwionośne lub limfatyczne,
- metaplazja komórek otrzewnej (przekształcenie komórek jednej tkanki w inną),
- czynniki genetyczne i rodzinne — występowanie w rodzinie zwiększa ryzyko,
- zaburzenia odpornościowe i lokalne procesy zapalne, które sprzyjają przetrwaniu ognisk endometriozy.
Objawy
Objawy endometriozy mogą się znacznie różnić: niektóre kobiety mają silne dolegliwości, inne są bezobjawowe. Najczęściej występują:
- silne bóle podbrzusza i miednicy podczas miesiączki (dysmenorrhea),
- bóle podczas stosunku (dyspareunia),
- przewlekły ból miednicy niezależny od miesiączki,
- obfite lub nieregularne krwawienia miesiączkowe,
- problemy z zajściem w ciążę (niepłodność),
- bóle podczas oddawania moczu lub stolca, zwłaszcza w czasie miesiączki — gdy ogniska znajdują się na pęcherzu lub jelitach).
Choroba może być bardzo bolesna i wpływać na jakość życia — pracę, życie seksualne i zdrowie psychiczne.
Diagnostyka
Endometrioza bywa trudna do rozpoznania, a rozpoznanie często się opóźnia. Lekarz może zlecić:
- badanie ginekologiczne (badanie miednicy) — lekarz może wyczuć guzki, blizny lub powiększone jajniki,
- badanie obrazowe: USG (najczęściej dopochwowe), które dobrze uwidacznia torbiele endometrialne na jajniku (tzw. endometrioma),
- MRI — przydatne do oceny rozsiewu choroby, szczególnie w przypadkach podejrzenia zmian głęboko naciekających lub gdy USG jest niewystarczające,
- badania laboratoryjne (np. marker CA-125) — mogą być pomocne, ale są niespecyficzne i nie służą do ostatecznego rozpoznania,
- laparoskopia — zabieg chirurgiczny, podczas którego można obejrzeć jamę brzuszną i pobrać próbkę tkanek. To jedyny sposób, by z całą pewnością potwierdzić endometriozę histopatologicznie.
Leczenie
Leczenie dobiera się indywidualnie, w zależności od wieku pacjentki, nasilenia dolegliwości, umiejscowienia zmian oraz planów prokreacyjnych.
Leczenie farmakologiczne:
- Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) — na ból (np. ibuprofen, naproksen),
- hormonalne leki antykoncepcyjne — pigułki, plastry lub kremy dopochwowe, które regulują cykl i zmniejszają ból,
- progestageny i wkładki wewnątrzmaciczne uwalniające lewonorgestrel (LNG-IUD) — często skuteczne w łagodzeniu bólu i zmniejszaniu krwawień,
- analogowe agonisty GnRH (agonisty uwalniające gonadotropinę) — hamują funkcję jajników i powodują „farmakologiczną menopauzę”; stosowane krótkotrwale z powodu działań niepożądanych,
- antagonisty GnRH — nowocześniejsze leki działające podobnie do agonistów, ale z innym profilem podawania i efektów,
- inhibitory aromatazy — w wybranych przypadkach, zwykle w terapii skojarzonej.
Po odstawieniu leków hormonalnych objawy często mogą nawrócić.
Leczenie chirurgiczne:
- Laparoskopia diagnostyczno-lecznicza — pozwala na usunięcie ognisk endometriozy (wycięcie lub odparowanie), usunięcie torbieli endometrialnych na jajnikach i separację zrostów. Często poprawia ból i może poprawić płodność,
- W cięższych przypadkach konieczne mogą być bardziej rozległe zabiegi chirurgiczne — np. usunięcie fragmentów jelit czy pęcherza przy głębokiej endometriozie,
- W niektórych sytuacjach, zwłaszcza przy braku planów rozrodczych u kobiet z nasilonymi objawami, rozważa się histerektomię (usunięcie macicy) — zwykle z ostatecznym i indywidualnym wskazaniem,
- Chirurgia powinna być wykonywana przez doświadczony zespół specjalistów, ponieważ celem jest usunięcie zmian przy maksymalnym zachowaniu narządów i funkcji.
Inne metody: terapia bólu, wsparcie psychologiczne, fizjoterapia dna miednicy, zmiany stylu życia i dieta mogą pomagać w kontroli objawów. W przypadkach niepłodności rozważa się techniki wspomaganego rozrodu, np. IVF.
Płodność i ciąża
Endometrioza może zmniejszać płodność poprzez zrosty, uszkodzenie jajowodów czy zmiany w jajnikach. Jednak wiele kobiet z endometriozą zachodzi w ciążę naturalnie lub z pomocą leczenia płodności. Leczenie endometriozy może pomóc w uzyskaniu ciąży, a decyzje terapeutyczne często uwzględniają chęć zajścia w ciążę.
Przebieg choroby i rokowanie
Endometrioza jest schorzeniem przewlekłym — objawy mogą utrzymywać się przez wiele lat, z okresami zaostrzeń i remisji. Po leczeniu chirurgicznym możliwy jest nawrót ognisk, dlatego konieczne jest długoterminowe monitorowanie i indywidualne podejście terapeutyczne. U większości kobiet po menopauzie objawy słabną z powodu spadku hormonów płciowych.
Kiedy skontaktować się z lekarzem?
- jeśli miesiączki są bardzo bolesne lub nasilają się z czasem,
- jeśli ból miednicy utrzymuje się poza miesiączką,
- gdy występują trudności z zajściem w ciążę,
- jeśli ból podczas stosunku lub problemy z oddawaniem moczu/stolca powodują pogorszenie codziennego funkcjonowania.
Podsumowanie
Endometrioza to częste, często przewlekłe schorzenie ginekologiczne, które może znacząco obniżać jakość życia, ale istnieją skuteczne metody diagnostyki i leczenia. Wczesne rozpoznanie i indywidualne podejście — łączące leczenie farmakologiczne, chirurgiczne i wspomagające — poprawia rokowanie i możliwości leczenia niepłodności. Jeśli podejrzewasz u siebie endometriozę, warto skonsultować się z lekarzem ginekologiem lub specjalistą ds. płodności.
Pytania i odpowiedzi
P: Co to jest endometrioza?
O: Endometrioza to choroba, w której tkanka podobna do komórek endometrium macicy, ale nie identyczna, wyrasta poza macicę.
P: Jak często występuje endometrioza?
O: Aż 11% amerykańskich kobiet w wieku od 15 do 44 lat może mieć tę chorobę. Najczęściej diagnozowana jest u kobiet w wieku 30-40 lat, ale dotyka ludzi w każdym wieku i każdej płci.
P: Czy endometrioza może mieć wpływ na płodność?
O: Tak, posiadanie endometriozy może czasami wpływać na płodność. Leczenie endometriozy może pomóc kobiecie zajść w ciążę.
P: Jakie są niektóre objawy endometriozy?
O: Objawy endometriozy mogą obejmować ból, który utrzymuje się przez długi czas, problemy z miesiączkowaniem i ból, który wpływa na wiele dziedzin życia.
P: Jak lekarze diagnozują endometriozę?
O: Aby dowiedzieć się, czy kobieta ma endomeitriozę, lekarze mogą zlecić badania medyczne, takie jak badanie miednicy i USG, które pomogą im zobaczyć torbiele na jajnikach lub wykonać rezonans magnetyczny, aby zrobić zdjęcia wewnątrz ciała.
P: Jak leczy się endomentrozę?
O: Endomentrozę można leczyć za pomocą leków, takich jak środki antykoncepcyjne lub agoniści hormonu uwalniającego gonadotropiny (GnRH), aby zmniejszyć objawy bólowe, lub poprzez operację zwaną laparoskopią, podczas której lekarz zagląda do wnętrza ciała, aby znaleźć wszelkie związane z nią tkanki, a następnie pobiera próbki do biopsji pod mikroskopem, aby potwierdzić diagnozę.
Przeszukaj encyklopedię