Edward William Binney (1812–1882) — angielski geolog i badacz karbonu

Edward William Binney FRS (1812–1882) był angielskim geologiem, znanym przede wszystkim jako badacz skał i roślin kopalnych okresu karbonu oraz jako współodkrywca tzw. kul węglowych, które miały duże znaczenie dla rozwoju paleobotaniki.

Życie i wykształcenie

Edward William Binney urodził się w Morton, Nottinghamshire w 1812 roku. Początkowo kształcił się i pracował w zawodzie prawniczym — był praktykantem adwokata w Chesterfield. W 1836 roku przeniósł się do Manchesteru, gdzie wkrótce porzucił się z praktyki prawniczej, aby poświęcić się badaniom geologicznym i działalności naukowej.

Działalność naukowa i społeczna

W 1838 roku Binney był jednym z założycieli Manchesterskiego Towarzystwa Geologicznego. Został w nim wybrany na prezydenta w 1857 roku i ponownie w 1865 roku. Aktywnie działał także w życiu intelektualnym miasta — był sekretarzem, a później prezesem Manchesterskiego Towarzystwa Literacko‑Filozoficznego.

Badania i osiągnięcia

Binney specjalizował się w badaniu skał karbońskich i permskich północnej Anglii oraz osadów typu Drift w Lancashire. Wspólnie z Joseph Dalton Hooker odkrył pierwsze kule węglowe (coal‑balls) — skamieniałości mineralizujące tkanki roślinne z osadów karbonu, które umożliwiły badanie anatomii roślin kopalnych w szczegółach nieosiągalnych wcześniej. Odkrycie to miało istotne znaczenie dla rozwoju paleobotaniki i rekonstrukcji flor karbonu.

Binney stał się także ekspertem w dziedzinie pomiarów i oceny zasobów węgla. Jego główna praca naukowa, Observations on the Structure of Fossil Plants found in the Carboniferous Strata (wydana w latach 1868–1875), została opublikowana w ramach prac Towarzystwa Paleontograficznego i zawierała szczegółowe opisy oraz ilustracje roślin kopalnych z karbonu. Jego obszerna kolekcja skamieniałości została przekazana do Owens College (późniejszy Uniwersytet w Manchesterze), gdzie stała się cennym materiałem badawczym dla kolejnych pokoleń badaczy.

Współpracownicy i życie towarzyskie

Binney utrzymywał liczne kontakty naukowe i przyjacielskie z ówczesnymi wynalazcami i naukowcami — był bliskim przyjacielem Jamesa Prescotta Joule'a, Williama Sturgeona, Johna Daviesa i Johna Leigh. Dzięki tym kontaktom aktywnie uczestniczył w lokalnym środowisku naukowym Manchesteru, które odgrywało ważną rolę w rozwoju nauk przyrodniczych w XIX wieku.

Nagrody, uznanie i spuścizna

W uznaniu zasług naukowych Binney został wybrany na członka Towarzystwa Królewskiego w 1856 roku. Zmarł w Manchesterze w 1882 roku. Jego badania nad florą karbonu, szczególnie prace dotyczące budowy roślin kopalnych i odkrycie kul węglowych, istotnie przyczyniły się do rozwoju paleobotaniki oraz naszej wiedzy o środowiskach węglonośnych epoki węglowej. Zgromadzona przez niego kolekcja skamieniałości zachowała wartość naukową i edukacyjną — częściowo przechowywana była i wykorzystywana w Owens College.