Donatello (Donato di Niccolò di Betto Bardi, ok. 1386 - 13 grudnia 1466) był włoskim rzeźbiarzem w okresie renesansu. Mieszkał we Florencji. Pracował w kamieniu, brązie, drewnie, glinie i wosku z kilkoma asystentami. Sławę wielkiego artysty wyraził Vasari, który zawsze dobrze się prezentował. Pracował w Rzymie, Siennej i Padwie, a także we Florencji, pracował dla Kościoła, dla Cosimo de' Medici i dla różnych władz miejskich.
Był synem Niccolo di Betto Bardi, urodził się we Florencji. Nazwisko jego matki nie jest znane. Kiedy Donatello był starszy, studiował u Filippo Brunelleschiego, architekta. Pomagał także rzeźbiarzowi Lorenzo Ghiberti'emu w tworzeniu posągów dla Battistero di San Giovanni.
Twórczość Donatello była inspirowana rzeźbą starożytną. Był on pierwszym rzeźbiarzem swoich czasów, który świętował ludzkie ciało, pomysł, który wymarł po czasach greckich i rzymskich. Jego naturalnej wielkości rzeźba Dawida jest najbardziej znanym dziełem. Dawid jest pierwszą znaną wolnostojącą rzeźbą nago wykonaną od czasów starożytnych. Duża część jego pracy została wykonana do wystawienia w wielkich kościołach. W latach 1415-1426 wykonał pięć posągów dla florenckiej katedry, znanej również jako Duomo.
Donatello był realistą: artystą, którego rzeźba ukazywała podmioty jako prawdziwych ludzi. Jego wpływami są naturalizm i pokazanie ludzkich uczuć.
