Denton True "Cy" Young (29 marca 1867 - 4 listopada 1955) był amerykańskim baseballistą, uważanym za jednego z największych miotaczy w historii. W latach 1890–1911 występował jako miotacz w pięciu różnych profesjonalnych drużynach baseballowych. W trakcie swojej 22‑letniej kariery w Major League Baseball (MLB) ustanowił wiele rekordów, z których część przetrwała ponad sto lat. Gdy zakończył karierę, zgromadził łącznie 511 zwycięstw – najwięcej w historii MLB, o 94 więcej niż drugi na tej liście Walter Johnson.
Kariera i styl gry
Young był znany przede wszystkim ze swojej wyjątkowej wytrzymałości i precyzji. Nie był typem miotacza polegającego wyłącznie na szybkości – budował przewagę dzięki kontroli, zmienności tempa i umiejętności dostosowania się do przeciwnika. Przydomek „Cy” (pochodzący od „Cyclone”) nadano mu na wczesnym etapie kariery i szybko stał się trwałą częścią jego tożsamości sportowej.
W trakcie kariery reprezentował kilka klubów, m.in. drużyny z Cleveland, St. Louis oraz z Bostonu (Boston Americans, później znani jako Red Sox) oraz ponownie Cleveland (Naps). W sezonach regularnych wielokrotnie osiągał imponujące liczby– pięć razy wygrywał 30 lub więcej meczów w sezonie, a w dziesięciu innych sezonach zapisał na swoim koncie ponad 20 zwycięstw.
Rekordy i osiągnięcia
Do najważniejszych rekordów i statystyk Younga należą:
- najwięcej zwycięstw w karierze: 511,
- najwięcej rozegranych inningów w karierze: 7 355,
- najwięcej rozpoczętych gier w karierze: 815,
- najwięcej kompletnych gier: 749,
- 316 strat w karierze – najwięcej w historii MLB (jedynym innym miotaczem z ponad 300 stratami w karierze był Pud Galvin),
- 76 shutoutów w karierze, co plasuje go wysoko w historycznych statystykach.
Young rzucił także trzy no‑hittery (mecze bez zaliczonego uderzenia), w tym pierwszą idealną grę (perfect game) we współczesnej erze baseballu. Jego odporność i zdolność do kończenia meczów sprawiły, że kompletnych gier miał znacznie więcej niż współcześni miotacze.
Uhonorowania i dziedzictwo
Po zakończeniu kariery Young został doceniony za całokształt dokonań: wybrano go do Baseball Hall of Fame (w 1939 roku). W 1956 roku Major League Baseball ustanowiła nagrodę Cy Young Award, nazwaną jego imieniem – pierwotnie przyznawaną jednemu najlepszemu miotaczowi MLB w sezonie, a od 1967 roku przyznawaną osobno najlepszym miotaczom w każdej z dwóch lig (American i National League).
W 1999 roku, 88 lat po jego ostatnim występie w Major League i 44 lata po jego śmierci, redakcja The Sporting News umieściła Cy Younga na 14. miejscu listy „100 największych graczy baseballu”. W tym samym roku fani baseballu wybrali go również do zespołu Major League Baseball All‑Century Team.
Poza boiskiem
Po zakończeniu kariery Young prowadził spokojniejsze życie z dala od zgiełku boisk, pozostając jednak ikoną sportu i punktem odniesienia dla kolejnych pokoleń miotaczy. Jego imię na stałe wpisało się w historię baseballu – zarówno przez imponujące liczby, jak i przez nagrodę, która do dziś symbolizuje najwyższe osiągnięcie miotacza w MLB.
