Ćorkovac jest wschodnim dopływem rzeki Vrbanja w Bośni. Źródło rzeki znajduje się na północno‑wschodnich zboczach płaskowyżu Vlašić na wysokości około 1 150 m n.p.m.; długość cieku oceniana jest na około 6 km. Ćorkovac płynie w kotlinie pomiędzy górami Jasen i Stražbenica, a ujście ma w miejscowości Šiprage, gdzie w przeszłości działał miejski tartak. Do połowy XX wieku w dolnym biegu funkcjonowały także młyńskie stanowiska wodne.

Układ hydrologiczny i krajobraz

W stosunkowo wąskiej, lecz żyznej dolinie wokół Ćorkovaca koncentruje się sieć małych cieków i dopływów, które wpływają do Vrbanji lub do sąsiedniego zlewniowo Ugar. Obok Ćorkovaca w tej części regionu występują m.in. Ilomska oraz potoki takie jak Čudnić i Kovačevića potok, a także Grabovička rijeka, Kobilja i Ugrić. W efekcie powstają lokalne terasy zalewowe i stosunkowo szerokie, urodzajne obszary przeznaczane pod uprawy i łąki.

Osadnictwo i użytkowanie

Bieg rzeki prowadzi w kierunku miejscowości Petrovo Polje oraz osiedli takich jak Imljani i Vlatkovići, na obszarze administracyjnym gminy Skender Vakuf. W przeszłości woda z Ćorkovaca była wykorzystywana przede wszystkim do napędu młynów i jako lokalne źródło wody dla gospodarstw; współcześnie znaczenie to ma charakter lokalny i sezonowy.

Środowisko przyrodnicze i ochrona

Otoczenie Ćorkovaca reprezentuje typowe dla centralnej części Bośni zróżnicowanie mezoklimatyczne: lasy mieszane i zwarte kompleksy leśne na stokach, łąki i pola użytkowane rolniczo w dolinach. Nie istnieją powszechnie znane międzynarodowe formy ochrony przyrody dedykowane wyłącznie temu ciekowi; szczegółowe informacje o statusie przyrodniczym i ewentualnych ograniczeniach korzystania z zasobów wodnych najlepiej uzyskać u lokalnych władz i służb ochrony środowiska.

Dostępność i turystyka

Obszar wokół Ćorkovaca jest przystępny dla turystyki pieszej i krajoznawczej, a krótkie szlaki i drogi lokalne łączą doliny z sąsiednimi miejscowościami. Ze względu na niewielkie rozmiary rzeki jej znaczenie turystyczne ma charakter lokalny; rzeka może być elementem szlaków przyrodniczych lub historycznych związanych z dawnym użytkowaniem wodnym (młyny, tartaki).

Przy opisie Ćorkovaca ważne jest, by rozróżniać informacje udokumentowane (długość, wysokość źródeł, położenie) od relacji lokalnych dotyczących korzystania z rzeki czy nazewnictwa — w takich przypadkach warto odwołać się do regionalnych opracowań hydrologicznych i źródeł archiwalnych.