Kordelia jest najbliższym księżycem Urana i została odkryta na podstawie zdjęć wykonanych przez Voyagera 2 20 stycznia 1986 roku — otrzymała wówczas oznaczenie S/1986 U 7. Nie była ponownie pewnie obserwowana aż do zdjęć wykonanych przez Kosmiczny Teleskop Hubble'a w 1997 roku. Kordelia wzięła swoją nazwę od najmłodszej córki Leara w Królu Learze Williama Szekspira. Jest również oznaczany jako Uran VI.
Odkrycie i obserwacje
Pierwsze wykrycie Kordelii nastąpiło dzięki przelotowi sondy Voyager 2 — księżyc był słabo widoczny na zdjęciach o ograniczonej rozdzielczości. Dopiero obserwacje wykonane teleskopem Hubble’a potwierdziły jego pozycję i pozwoliły na dokładniejsze wyznaczenie orbity. Ze względu na małe rozmiary i słabe odbicie światła dalsze obserwacje z Ziemi są trudne i większość informacji pochodzi z analizy fotometrii i kinematyki.
Właściwości fizyczne
Kordelia jest niewielkim, nieregularnym ciałem o ciemnej powierzchni. Dokładne wymiary nie są znane z dużą dokładnością — pomiary bazujące na zdjęciach sondy i obserwacjach fotometrycznych sugerują średnicę na poziomie kilkudziesięciu kilometrów (rzędu kilkudziesięciu km), ale wartości te mają duże niepewności. W literaturze można natrafić na sprzeczne podawane rozmiary; błędne informacje mówiące o średnicy 148 km oraz porównania z najmniejszym księżycem Marsa Marsa o nazwie Deimos są nieprawidłowe — Kordelia jest znacznie mniejsza niż największe księżyce Urana i ma rozmiary typowe dla wewnętrznych, nieregularnych satelitów tej planety. Powierzchnia prawdopodobnie składa się głównie z lodu wodnego zmieszanego z ciemnymi skałami lub materiałem organicznym; gęstość i skład chemiczny nie są dokładnie znane.
Orbita i związek z pierścieniami Urana
Kordelia krąży bardzo blisko planety — jest najbliższym znanym księżycem Urana — i jest prawdopodobnie związana z dynamiką pierścieni planety. W parze z pokrewnym, nieco bardziej odległym księżycem Ophelia pełni rolę „pasterza” (shepherd) dla jednego z pierścieni Urana (szczególnie pierścienia epsilon), pomagając utrzymać jego kształt i brzegi dzięki oddziaływaniom grawitacyjnym. Orbita Kordelii jest prawdopodobnie synchronizowana rotacyjnie (księżyc zwrócony stale tą samą stroną ku planecie), co jest typowe dla małych satelitów krążących blisko dużego ciała.
Nazwa i oznaczenia
Nazwa „Kordelia” pochodzi z dramatu Szekspira — tradycja nadawania nazw satelitom Urana opiera się na postaciach z dzieł Williama Szekspira i Alexandra Pope’a. Oficjalne oznaczenia tego księżyca to początkowe S/1986 U 7 oraz katalogowe Uran VI.
Ze względu na niewielkie rozmiary i małą jasność Kordelia pozostaje obiektem zainteresowania astronomów badających wewnętrzny układ satelitarny Urana oraz dynamikę pierścieni; przyszłe obserwacje (np. z wykorzystaniem większych teleskopów kosmicznych lub kolejnych misji planetarnych) mogą znacząco poprawić nasze poznanie jej rozmiarów, kształtu i składu.