Diana Burrell (ur. 25 października 1948 r.) jest kompozytorem angielskim. Urodziła się w Norwich, w Norfolk. Uczęszczała do Norwich High School for Girls, a następnie studiowała muzykę na University of Cambridge. Swoją karierę rozpoczęła jako altowiolistka; z czasem zyskała jednak rozgłos przede wszystkim jako kompozytorka i ostatecznie mogła poświęcić się pracy twórczej na pełen etat.

Jej pierwszy znaczący utwór orkiestrowy nosił nazwę "Landscape" (1988). Utwór ten przywołuje surowe, wietrzne pejzaże i zwrócił uwagę krytyków muzycznych oraz wykonawców. Za "Landscape" Burrell otrzymała wyróżnienia, a dzieło było również prezentowane na antenie BBC Radio 3. Innym przykładem jej skłonności do malarskiego traktowania orkiestry jest utwór o długim tytule w języku niemieckim: Das Meer so gross und weit ist da wimmelts ohne Zahlgrosse kleine Tiere (Morze jest tak duże i szerokie i roi się od licznych małych zwierząt). Kompozycja ta stara się oddać brzmienie i atmosferę morza za pomocą barw orkiestrowych i textur dźwiękowych.

Burrell jest autorem szeregu innych utworów orkiestrowych, w tym koncertów na altówkę, flet i klarnet. Napisała także opery , w tym "The Albatross" (1997), a ponadto liczne utwory chóralne oraz muzykę kameralną. Cechą jej twórczości jest wyraźne zainteresowanie architekturą — zarówno strukturą formalną utworów, jak i przestrzennym rozplanowaniem brzmienia — co czasami przekłada się na sposób, w jaki kształtuje formę i fakturę muzyczną. Pisała również muzykę przeznaczoną dla młodszej publiczności, m.in. "Lights and Shadows" (1989), na którą składa się chór dziecięcy, zespół nagraniowy i dużo perkusji.

Burrell prowadzi zajęcia dydaktyczne w Guildhall School of Music and Drama i była (oraz nadal bywa) zaangażowana w działalność festiwalową — pełniła funkcję dyrektora artystycznego Spitalfields Festival w Londynie. Jej utwory wykonywane były przez zespoły i orkiestry w Wielkiej Brytanii oraz za granicą; kompozycje te były także nagrywane i zamawiane przez różne instytucje muzyczne. Mieszka we wschodnim Londynie i łączy działalność twórczą z pracą pedagogiczną.

Styl Burrell cechuje wyczucie barwy, umiejętne operowanie instrumentacją oraz zainteresowanie przestrzennymi i architektonicznymi aspektami formy muzycznej. W swojej twórczości łączy elementy ekspresyjne z dbałością o przejrzystość faktury, co sprawia, że jej muzyka jest atrakcyjna zarówno dla wykonawców, jak i publiczności.