Thilo Sarrazin (ur. 12 lutego 1945 r.) jest niemieckim ekonomistą i byłym politykiem SPD. W latach 2000–2001 Sarrazin pracował dla Deutsche Bahn. W 2002 roku objął stanowisko senatora ds. finansów landu Berlin, które piastował przez kilka lat. W maju 2009 roku został członkiem zarządu Deutsche Bundesbank, instytucji odpowiedzialnej za politykę monetarną i nadzór bankowy w Niemczech.

W sierpniu 2010 r. Sarrazin wywołał szeroką debatę publiczną publikacją książki Deutschland schafft sich ab ("Niemcy same się likwidują"), opublikowanej 30 sierpnia 2010 roku. W publikacji zawarł krytyczne opinie na temat polityki migracyjnej Niemiec, integracji imigrantów oraz związku między wykształceniem, pochodzeniem a sukcesem społecznym. Książka, szybko stając się bestsellerem, spotkała się z ogromnym zainteresowaniem czytelników, ale także z ostrą krytyką ze strony polityków, organizacji pozarządowych i części środowisk naukowych, które oskarżały ją o upowszechnianie stereotypów i treści ksenofobicznych.

Publacja wywołała również konsekwencje personalne dla Sarrazina jako członka zarządu Bundesbanku: część współpracowników i członków zarządu domagała się jego odwołania z funkcji. Procedura dyscyplinarna wymagała udziału niemieckiego Bundespräsidenta, stąd do rozstrzygnięcia włączył się ówczesny prezydent Christian Wulff. W porozumieniu z Deutsche Bundesbank, Sarrazin opuścił swoje stanowisko pod koniec września 2010 roku.

Sarrazin pozostaje postacią kontrowersyjną i powszechnie dyskutowaną. Jego publiczne wypowiedzi i publikacje skłoniły do szerokiej debaty o granicach wolności słowa, integracji imigrantów, polityce społecznej i roli państwa w wyrównywaniu szans. Po odejściu z Bundesbanku nadal uczestniczył w życiu publicznym jako autor i komentator.

Sarrazin jest znany z kilku charakterystycznych tez i twierdzeń, które pojawiały się zarówno w książce, jak i w wywiadach. Przykłady jego argumentacji można streścić następująco:

  • twierdzenie, że obecne wzorce migracyjne i niski poziom integracji części imigrantów stanowią długoterminowe wyzwanie dla systemów socjalnych i edukacyjnych Niemiec;
  • teza o związku między pochodzeniem społecznym/etnicznym a wynikami edukacyjnymi i ekonomicznymi, przedstawiana przez niego w sposób, który krytycy określali jako uproszczony i deterministyczny;
  • krytyka polityki państwa wobec imigracji oraz postulat zaostrzenia wymogów integracyjnych i edukacyjnych;
  • ostre opinie na temat wpływu demografii i kultury na przyszłość niemieckiego społeczeństwa.

Reakcje na Sarrazina były podzielone: jedni chwalili go za poruszenie trudnych tematów i za bezkompromisowy ton, inni zarzucali mu brak rzetelności, uogólnienia i podsycanie napięć społecznych. Jego książka i wypowiedzi stały się przedmiotem analiz akademickich, debat medialnych oraz licznych krytyk ze strony organizacji broniących praw mniejszości.

Mimo że postać Sarrazina budzi kontrowersje, jego działalność miała wyraźny wpływ na debatę publiczną w Niemczech na temat integracji, polityki migracyjnej i sposobów przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu. Po publikacji Deutschland schafft sich ab Sarrazin kontynuował działalność publicystyczną, wydając kolejne teksty i uczestnicząc w dyskusjach na tematy społeczne i ekonomiczne.