Ajschylos — życie i dorobek ojca greckiej tragedii (525–456 p.n.e.)

Ajschylos (525–456 p.n.e.) — życie i dorobek ojca greckiej tragedii. Poznaj jego sztuki, udział w wojnach i trwały wpływ na dramaturgię klasycznej Grecji.

Ajschylos (525 p.n.e.–456 p.n.e.) był starożytnym greckim poetą i pisarzem. Napisał około 70–90 sztuk teatralnych. Tylko sześć z jego tragedii zachowało się w całości. Ajschylos był najwcześniejszym z trzech największych greckich pisarzy tragedii. Dwaj pozostali to Sofokles i Eurypides.

Arystoteles powiedział, że Ajschylos dodał więcej postaci do swoich sztuk. Jego bohaterowie mówili do siebie nawzajem, a nie tylko do chóru. Dzięki temu łatwiej było stworzyć dramaturgię między postaciami.

Jedna z jego sztuk, Persowie, opowiadała o inwazji Persów na Grecję. Ajschylos walczył w tej wojnie. Ludzie studiujący historię Grecji używają jego sztuki jako ważnego źródła informacji. Wojna była tak ważna dla Greków i dla Ajschylosa, że napis na jego grobie mówi tylko o jego udziale w zwycięstwie Greków pod Maratonem. Nie ma nic o sztukach, które napisał.

Krótki zarys życia

Ajschylos urodził się około 525/524 p.n.e. w Eleuzis niedaleko Aten. W młodości służył jako hoplita i według tradycji brał udział w ważnych kampaniach wojen z Persami — m.in. w bitwie pod Maratonem (490 p.n.e.) oraz w walkach morskich i lądowych podczas wojen perskich (np. Salamina i Plateje). Do Aten wrócił jako uznany obywatel i dramatopisarz. Według późniejszych przekazów zmarł około 456 p.n.e. w Geli na Sycylii; istnieje również znana anegdota ludowa o jego śmierci — podobno został zabity przez spadające na głowę żółwie zrzucone przez orła, który mylił jego ogoloną głowę z kamieniem (opowieść ta ma charakter legendarny).

Dzieła i innowacje

Ajschylos znacznie rozwinął formę tragedii greckiej. Wprowadził do inscenizacji drugiego aktora (deuteragonistę), co umożliwiło prawdziwy dialog między postaciami i większą dynamikę dramatyczną. Zmniejszył też dominującą rolę chóru na rzecz działań bohaterów, rozwinął złożone choralne strofy i wprowadził silny akcent na moralne i religijne konsekwencje ludzkich czynów. Jego styl cechuje podniosłość, symboliczne obrazy i skłonność do poruszania tematów związanych z winą, karą, bogami i sprawiedliwością.

Najważniejsze utwory

Tradycyjnie przypisuje się Ajschylosowi liczne utwory, z których do naszych czasów dotrwało kilka całościowych dramatów (w zależności od katalogów — sześć lub siedem, jeśli doliczyć sporny Prometeusza Więzionego). Do najważniejszych należą:

• Persowie — dramat oparty na rzeczywistych wydarzeniach związanych z inwazją perską; ukazuje perski dwór po klęsce nad morzem i jest jednym z najstarszych zachowanych dramatów historycznych.
• Ajgesty (często wchodzący w skład trylogii z Agamemnonem) — wkracza w krąg mitu o rodzinie Atrydów.
• Siedmiu przeciw Tebom — opowieść o konflikcie o tron Teb, dramatyczna i bitewna w wymowie.
• Hiketydy (The Suppliants) — sztuka o uchodźcach‑niewiastach, poruszająca problem gościnności i schronienia.
• Trylogia Oresteja (składająca się z Agamemnona, Złożników [Choephori] i Eumenid) — jedyny zachowany kompletny cykl trylogii dramatycznej; opowiada o zemście i ustanowieniu wymiaru sprawiedliwości w Atenach.

Znaczenie i dorobek

Ajschylos wywarł ogromny wpływ na dalszy rozwój tragedii greckiej — jego rozwiązania formalne i tematyczne stały się wzorcem dla kolejnych twórców. Jego sztuki łączyły wymiar religijny i obywatelski, komentowały współczesne wydarzenia (jak wojny perskie) i jednocześnie sięgały po uniwersalne pytania o winę, los i boską ingerencję. Jako pierwszy autor, którego dramaty przetrwały w znacznej liczbie, pozostaje dla badaczy cennym źródłem informacji zarówno o teatrze, jak i o mentalności starożytnej Grecji.

Pamiątki i recepcja

Współcześni Ajschylosa wysoko cenili — według przekazów zdobywał nagrody na festiwalach teatralnych w Atenach. Na jego nagrobku, jak wspomniano, uwieczniono udział w bitwie pod Maratonem, co świadczy o tym, jak ważne było dla Greków (i dla samego autora) doświadczenie wojenne. Jego dramaty były wystawiane przez wieki i do dziś są inscenizowane, analizowane i adaptowane — ich moralne i rytualne wymiary wciąż poruszają współczesnego odbiorcę.

Przedstawienia

Dramat grecki rozpoczął się od festiwali ku czci bogów, głównie Dionizosa, boga wina. Za życia Ajschylosa konkursy dramatyczne stały się częścią miejskich Dionizji odbywających się wiosną. Festiwal rozpoczynał się procesją otwierającą, potem odbywał się konkurs chłopców śpiewających dithyramby, a na koniec dwa konkursy dramatyczne. W pierwszym z nich trzech dramaturgów przedstawiało po trzy sztuki tragiczne, a następnie krótszą komedię. W drugim konkursie brało udział pięciu dramaturgów komediowych, a zwycięzców obu konkursów wyłaniało grono sędziów.

Ajschylos brał udział w wielu z tych konkursów za życia. W nienaruszonym stanie zachowało się tylko sześć tragedii: Persowie, Siedmiu przeciwko Tebom, Suplikanci oraz trylogia zwana Oresteją, składająca się z trzech tragedii Agamemnon, Niosący Libację i Eumenidy. Istnieje również sztuka Prometeusz związany, ale prawdopodobnie napisał ją ktoś inny. Wszystkie z zachowanych sztuk zdobyły pierwszą nagrodę na Dionizjach Miejskich. W jednej z książek, Aleksandryjskim Życiu Ajschylosa, napisano, że 13 razy zdobył on pierwszą nagrodę na Dionizjach Miejskich. Sofokles wygrał 18 razy ze swoich 120 sztuk, a Eurypides miał tylko pięć zwycięstw z około 90 sztuk.

• Persowie (Persai) (472 p.n.e.)
• Siedmiu przeciw Tebom (Hepta epi Thebas) (467 p.n.e.)
• The Suppliants (Hiketides) (463 BC?)
• Oresteja cykl trzech sztuk teatralnych (458 p.n.e.)
• Agamemnon
• Niosący Libację (Choephoroi)
• Eumenidy

Współczesne zdjęcie Teatru Dionizosa w Atenach, gdzie wystawiano wiele sztuk Ajschylosa

Wpływ na dramat i kulturę grecką

Kiedy Ajschylos po raz pierwszy zaczął pisać, teatr był nowością. Niektórzy dramatopisarze, jak Tespis, powiększyli obsadę, aby włączyć aktora, który mógł rozmawiać z chórem. Ajschylos dodał drugiego aktora, co pozwoliło na większą dramaturgię, a chór stał się mniej ważny. Mówi się, że jako pierwszy zastosował skenografię, czyli dekorację sceniczną, choć Arystoteles twierdził, że pierwszym był Sofokles. Ajschylos dodał też więcej szczegółów do kostiumów i kazał swoim aktorom nosić buty na platformie, zwane cothurni, aby publiczność mogła ich lepiej widzieć. Kiedy weszli na scenę w pierwszym przedstawieniu Eumenidów, chór Furii miał tak przerażający wygląd, że sprawiał, iż małe dzieci mdlały, starzy mężczyźni oddawali mocz, a kobiety w ciąży zaczynały rodzić.

Jego sztuki były pisane w surowym stylu dramatu greckiego. Były pisane wierszem, a na scenie nie wolno było stosować przemocy. Sztuki musiały być osadzone z dala od normalnego życia w Atenach, albo poprzez opowiadanie historii o bogach, albo poprzez osadzenie ich, jak Persów, w odległym miejscu. Dzieła Ajschylosa mają silny akcent moralny i religijny. Sztuki Oresteja opowiadały o pozycji człowieka we wszechświecie w stosunku do bogów, prawach bogów i karach wymierzanych przez bogów.

Pięćdziesiąt lat po śmierci Ajschylosa komediopisarz Arystofanes wychwalał go w "Żabach". Ajschylos jest bohaterem sztuki i mówi, że jego Siedem przeciwko Tebom "sprawiło, że wszyscy, którzy je oglądali, pokochali wojowniczość" (wiersz 1022); o Persach mówi, że "nauczył Ateńczyków pragnąć zawsze pokonać wrogów" (wiersz 1026-7). Mówi, że jego sztuki pomogły Ateńczykom być odważnymi i cnotliwymi (wiersz 1039 i następne).

Mozaika Orestesa, głównego bohatera trylogii Ajschylosa "Oresteja".

Pytania i odpowiedzi

P: Kim był Ajschylos?

P: Ile sztuk napisał Ajschylos?

P: Ile z tragedii Ajschylosa zachowało się w całości?

P: Kim byli trzej najwięksi greccy pisarze tragedii?

P: Co Arystoteles powiedział o sztukach Ajschylosa?

P: O czym była jedna ze sztuk Ajschylosa?

P: Co było napisane na grobie Ajschylosa?

Szukaj według litery