Wojny grecko-perskie były serią wojen toczonych między klasyczną Grecją a perskim imperium Achemenidów w V wieku p.n.e. Walki trwały 50 lat, od 499-449 roku. Herodot napisał historię tej wojny. Pięćdziesiąt lat przed rozpoczęciem wojny Cyrus Wielki podbił greckie kolonie na zachodnim wybrzeżu Azji Mniejszej, obszar, który Grecy nazywali Jonia. Persowie wyznaczyli tyrana, który rządził każdym miastem lub polis. Około 530 roku p.n.e. Cyrus zginął w bitwie.

Arystagoras, tyran Miletu, wyruszył na wyprawę, by przy wsparciu Persów podbić wyspę Naksos, ale ta zakończyła się niepowodzeniem. Arystagoras zachęcił Ionię do buntu przeciwko Persom, co doprowadziło do powstania Jończyków. Arystagoras otrzymał wsparcie od Aten i Eretrii, i razem spalili stolicę regionu perskiego, Sardis. Król perski, teraz Dariusz Wielki, poprzysiągł zemstę.