Dietrich Buxtehude (lub Dieterich według pisowni duńskiej) (ur. ok. 1637; zm. 9 maja 1707) był niemieckim (lub duńskim) kompozytorem i organistą. Jest jednym z najważniejszych kompozytorów okresu średniobarokowego. Najbardziej znany jest ze swoich utworów organowych, które bardzo często można usłyszeć na recitalach i nabożeństwach kościelnych. Napisał również wiele znakomitej muzyki chóralnej oraz muzyki na instrumenty, w tym na violę da gamba, na której sam grał. Miał on bardzo duży wpływ na Johanna Sebastiana Bacha. Kiedy Bach był bardzo młodym człowiekiem, przeszedł ponad 200 mil, aby posłuchać Buxtehudego grającego na organach.
Życie
Pochodzenie Buxtehudego nie jest ustalone jednoznacznie — źródła wskazują na regiony dzisiejszej północnych Niemiec i Danii. W 1668 roku objął stanowisko organisty i kantora w kościele Mariackim (Marienkirche) w Lubeki, gdzie pozostał aż do śmierci w 1707 roku. Zawarcie małżeństwa z Anną Margarethe Tunder, córką poprzedniego organisty Franza Tundera, ułatwiło mu przejęcie tej posady — praktyka ta była wówczas powszechna.
Twórczość i styl
Buxtehude reprezentuje tzw. północnoniemiecką szkołę organową. Jego twórczość organowa obejmuje m.in. wolne, wirtuozowskie praeludia łączące części swobodne z fugowanymi, chorałowe preludia oraz toccaty i fughetty. Charakterystyczne dla jego stylu są kontrastowe partie, bogata ornamentyka, dramatyczne napięcia harmoniczne oraz mistrzowskie prowadzenie polifonii.
W muzyce wokalnej dał się poznać jako autor kantat i większych dramatów religijnych. Najbardziej znanym cyklem jest Membra Jesu Nostri — cykl siedmiu kantat o tematyce pasyjnej, ceniony za wyrafinowaną ekspresję i głębię duchową. Buxtehude rozwijał również formy kameralne; pisał utwory z partią violi da gamba oraz inne formy instrumentalne, które świadczą o jego umiejętnościach wykonawczych na tym instrumencie.
Abendmusiken i rola w życiu muzycznym Lubeki
Jako organista w Marienkirche Buxtehude kontynuował i znacząco rozwinął tradycję publicznych koncertów wieczornych zwanych Abendmusiken. Koncerty te przyciągały słuchaczy z odległych miejsc, łączyły elementy liturgiczne i koncertowe, a także dawały pole do wykonywania dużych dzieł wokalnych i oratoryjnych. Dzięki temu Lubeka stała się ważnym ośrodkiem muzycznym przełomu XVII i XVIII wieku.
Wpływ i dziedzictwo
Buxtehude wywarł znaczący wpływ na późniejszych kompozytorów, najważniejszym z nich był młody Johann Sebastian Bach, który odbył pieszą podróż do Lubeki, by wysłuchać i uczyć się od Buxtehudego. Jego technika organowa, podejście do formy oraz sposób łączenia części swobodnych z kontrapunktycznymi stały się inspiracją dla kolejnego pokolenia twórców. Dziś utwory Buxtehudego należą do stałego repertuaru organowego i chóralnego; są nagrywane i wydawane w licznych edycjach.
Wybrane utwory
- Membra Jesu Nostri (cykl siedmiu kantat)
- Praeludia organowe (kilka wielkich praeludiów o strukturze libreta-fuga)
- Chorałowe preludia i wariacje
- Dzieła kameralne z partią violi da gamba
Do dziś Buxtehude pozostaje jednym z filarów repertuaru barokowego — jego muzyka łączy głęboką religijną ekspresję z wirtuozerią instrumentalną, a realizowana zarówno w salach koncertowych, jak i w przestrzeni liturgicznej, zachwyca różnorodnością i siłą wyrazu.

