Borys Nikołajewicz Jelcyn — pierwszy prezydent Rosji

Jelcyn urodził się w małej wiosce niedaleko Uralu 1 lutego 1931 roku. Jako chłopiec stracił dwa palce u lewej ręki po tym, jak wraz z kolegami bawił się granatami skradzionymi ze sklepu wojskowego. Jelcyn pracował jako budowlaniec, po czym w 1961 roku wstąpił do partii komunistycznej. W latach 70. był przywódcą miasta Swierdłowsk (obecnie Jekaterynburg). Jedną z rzeczy, które zrobił, było zburzenie budynku, w którym rozstrzelano Mikołaja II i jego rodzinę.

W 1985 r. Michaił Gorbaczow uczynił Jelcyna przywódcą miasta Moskwy. Jelcyn stał się jednym z bardziej liberalnych członków rządu Gorbaczowa i często narzekał, że reformy Gorbaczowa nie są wystarczające. W końcu, w 1987 roku, pokłócił się z Gorbaczowem i został wyrzucony z rządu. Jelcyn był wtedy zdeterminowany, by się zemścić. Po wyborach w Rosji w 1989 roku Jelcyn stanął na czele rosyjskiego parlamentu. To jego pomysłem było stworzenie urzędu prezydenta Rosji.

Prezydent Rosji

Jelcyn został pierwszym wybranym przywódcą Rosji w 1991 roku. Zdobył 57% głosów. Dwa miesiące później Jelcyn stał się bohaterem w całej Rosji, kiedy pomógł powstrzymać atak na rząd w Moskwie. Jeszcze w tym samym roku rozpadł się Związek Radziecki, a Rosja i 14 innych krajów uzyskały niepodległość. Jelcyn zyskał poparcie Stanów Zjednoczonych i Europy, gdy obiecał zaprowadzić w Rosji kapitalizm i demokrację, ale lata 90. były dla Rosji trudnym okresem, a Jelcyn był niepopularnym przywódcą w czasie sprawowania urzędu prezydenta.

W 1993 roku parlament rosyjski próbował odsunąć Jelcyna od władzy po tym, jak próbował on przeprowadzić przedterminowe wybory. Problem stał się tak poważny, że Jelcyn użył czołgów, aby zaatakować budynek rosyjskiego parlamentu. Po powstrzymaniu parlamentu Jelcyn rządził jako dyktator przez kilka miesięcy, dopóki nowa konstytucja nie została zatwierdzona przez wyborców.

Przez resztę jego kadencji jako prezydenta Rosja borykała się z wieloma problemami finansowymi, w tym z inflacją i korupcją. Jelcyn postanowił sprzedać wiele rzeczy, które należały do rządu, takich jak ropa naftowa i gaz ziemny, a także wiele przedsiębiorstw państwowych, ale skończyło się to tym, że wpadły one w ręce małej, potężnej grupy miliarderów, którzy stali się znani jako oligarchowie. W 1998 roku Rosję dotknął wielki kryzys finansowy. Jelcyn rozpoczął również wojnę, aby powstrzymać oderwanie się części Rosji - Czeczenii.

Mimo tych problemów Jelcyn został ponownie wybrany w 1996 roku. Jego największym przeciwnikiem był komunista, Giennadij Ziuganow. Wielu Rosjan uważało, że jeśli Ziuganow zostanie wybrany, wywoła to wojnę domową. Ale do czasu rezygnacji w Sylwestra 1999 roku Jelcyn był tak niepopularny, że jego poparcie wynosiło zaledwie 2%.

Premier Jelcyna, Władimir Putin, przejął obowiązki prezydenta. Był to tylko tymczasowy wybór, ale Putin został prawidłowo wybrany kilka miesięcy później, kiedy odbyły się wybory, aby zdecydować, kto powinien zastąpić Jelcyna.

Jelcyn w czasie sprawowania urzędu prezydenta zmagał się z alkoholizmem. Często powodowało to dziwne zachowania podczas wizyt w innych krajach. Podczas wizyty w Berlinie chwycił za kij i próbował dyrygować orkiestrą wojskową. Podczas wizyty w Waszyngtonie został znaleziony pijany przed Białym Domem przez członków SecretService. Cierpiał również na ataki serca.

Jelcyn zmarł na zastoinową niewydolność serca 23 kwietnia 2007 roku w Moskwie, w wieku 76 lat. Jego pogrzeb odbył się 25 kwietnia 2007 roku.