Vivien Leigh (5 listopada 1913 – 7 lipca 1967) była angielską aktorką, jedną z najsłynniejszych postaci kina i teatru okresu klasycznego. Najbardziej znana jest z roli Scarlett O'Hara w filmie "Przeminęło z wiatrem" w 1939 roku oraz z kreacji Blanche DuBois w tramwaju "Desire" w 1951 roku. Za obie te role Leigh otrzymała Oscara.

Urodziła się w Darjeeling, w Bengalu, w brytyjskich Indiach. Pochodziła z rodziny związanej z administracją kolonialną; jako młoda kobieta wyjechała do Europy, by kształcić się i rozpocząć karierę aktorską. W filmie i na scenie cechowała ją intensywność gry oraz dbałość o niuanse psychologiczne postaci, co przyniosło jej uznanie widzów i krytyków, choć nie zawsze jednogłośne.

Jej życie prywatne było ściśle splecione z karierą. Pierwszym mężem Leigh był Herbert Leigh Holman; z tego związku miała córkę Suzanne. W 1940 roku wyszła za mąż za Laurence'a Oliviera, z którym tworzyła przez lata artystyczny i osobisty duet — często występowali razem w sztukach teatralnych i filmach. Olivier był drugim mężem Vivien Leigh. Wczesna współpraca z Hollywood wiązała się z wpływowymi postaciami przemysłu filmowego: jej agentem był między innymi Myron Selznick, brat producenta Davida O. Selznicka, a udział w realizacji Przeminęło z wiatrem przebiegał przy znacznych napięciach producencko-reżyserskich — w trakcie produkcji reżysera zmieniono z George'a Cukora na Victora Fleminga, co nastąpiło m.in. pod naciskiem Clarka Gable'a. Leigh w listach z planu opisywała też drobniejsze trudności, m.in. niezadowolenie z niektórych aspektów obsady i produkcji.

Vivien Leigh i Laurence Olivier często twierdzili, że prawdziwym miejscem aktorstwa pozostaje scena; dlatego też Leigh poświęcała wiele lat pracy teatrowi, mimo że to filmy przyniosły jej międzynarodową sławę. Krytycy bywali wobec niej ambiwalentni — chwalono subtelność i psychologiczną głębię ról, ale zdarzały się opinie, że w porównaniu z Olivierem wykazywała mniejszą „sceniczną obecność” czy siłę wokalu. Niemniej jej role — zwłaszcza Scarlett i Blanche — uchodzą za ikoniczne i wciąż bywają przedmiotem analiz teatralnych i filmowych.

Jej życie i karierę komplikowały problemy zdrowotne. Leigh cierpiała na chorobę dwubiegunową oraz przez wiele lat zmagała się z gruźlicą, co wpływało na częste przerwy w pracy, hospitalizacje i czasami trudności we współpracy na planie czy na scenie. Mimo tych przeciwności pozostała jedną z najbardziej rozpoznawalnych aktorek swojego pokolenia. Zmarła na powikłania związane z gruźlicą w Londynie w 1967 roku.

Pozostawiła po sobie bogatą spuściznę teatralną i filmową oraz opinię aktorki, której intensywność i wrażliwość pozwoliły stworzyć postaci zapadające w pamięć — zarówno na dużym ekranie, jak i na żywo na desce teatru. Jej dwukrotne uhonorowanie Oscarem potwierdza trwałe miejsce w historii kina.