Stickney jest największym kraterem uderzeniowym na księżycu Fobos. Ten rozległy lej ma średnicę około 9 km i zajmuje znaczną część powierzchni niewielkiego, nieregularnego satelity. Współrzędne krateru podaje się około 1°N 49°W. Nazwa krateru upamiętnia Chloe Angeline Stickney Hall, żonę odkrywcy Fobosa.
Charakterystyka
Krater Stickney jest proporcjonalnie ogromny w stosunku do rozmiarów Fobosa — satelity o przybliżonych wymiarach 27 × 22 × 18 km. Jego obrzeża są silnie zdeformowane, a wewnętrzna część pokryta jest materiałem wyrzuconym podczas uderzenia. Wokół krateru widoczne są długie, równoległe bruzdy i szczeliny, które badacze interpretują jako wynik deformacji skorupy, efektów wtórnych impaktu lub późniejszych procesów tektonicznych i erozyjnych.
Historia odkrycia i nazewnictwo
Fobos został odkryty w 1877 roku przez amerykańskiego astronoma Asapha Halla. Krater otrzymał nazwę na cześć jego żony, Chloe Angeline Stickney Hall. Nazwa Stickney jest powszechnie używana w literaturze naukowej i mapach planetarnych do identyfikacji tego rozpoznawalnego obiektu.
Obserwacje i badania
Stickney był obserwowany i fotografowany przez wiele misji marsjańskich; dane pochodzą m.in. z sond i orbitów badawczych, które dostarczyły obrazów wysokiej rozdzielczości i pomiarów topografii. Analizy tych danych pomagają zrozumieć mechanikę powstawania dużych kraterów na małych, słabo związanych grawitacyjnie ciałach oraz ewolucję powierzchni Fobosa.
Znaczenie naukowe i cechy szczególne
- Stickney jest przykładem bardzo dużego impaktu w stosunku do rozmiaru ciała, co sprawia, że jego powstanie i skutki są przedmiotem badań nad kraterowymi procesami w Układzie Słonecznym.
- Obszary otaczające krater pokazują rozległe przesunięcia materiału oraz bruzdy, które dostarczają informacji o strukturze wewnętrznej Fobosa i jego historii mechanicznej.
- Ze względu na rozmiar i widoczność, Stickney jest często używany jako punkt odniesienia na mapach Fobosa i w badaniach planety macierzystej — satelity — oraz jej relacji z Marsem.
Więcej szczegółów o położeniu i cechach krateru można znaleźć w katalogach i bazach danych misji planetarnych, a także w opracowaniach dotyczących geologii małych ciał. W publikacjach naukowych i materiałach popularnonaukowych Stickney występuje jako kluczowy przykład wpływu dużego zderzenia na mały księżyc. Dodatkowe zasoby i zdjęcia dostępne są w archiwach obserwacyjnych i internetowych przeglądach obrazów kosmicznych — zobacz m.in. opis krateru i mapy Stickney oraz ogólne informacje o Fobosie.