Siegessäule lub Kolumna Zwycięstwa to jeden z najbardziej rozpoznawalnych punktów orientacyjnych w Berlinie. Monument stoi w sercu Tiergartenu i jest ważnym świadectwem historii XIX wieku oraz przykładem monumentalnej architektury miejskiej.

Historia

Pomysł wzniesienia kolumny pojawił się po zwycięstwie Prus w wojnie duńsko-pruskiej (1864). Kolumna miała upamiętnić kolejne sukcesy militarnie: zwycięstwa nad Danią, Austrią (wojna austriacko-pruska 1866) i Francją (wojna francusko-pruska 1870–1871). Projektantem pierwotnej konstrukcji był architekt Heinrich Strack, a złotą figurę zwycięstwa—Wiktorię—wykonał rzeźbiarz Friedrich Drake. Brązowa rzeźba Wiktorii miała 8,3 m wysokości i ważyła około 35 ton.

Przeniesienie i przebudowa

Kolumna została pierwotnie ustawiona na placu Koenigsplatz (obecnie Platz der Republik) przed gmachami parlamentu. W 1938 roku w ramach planów przebudowy Berlina przez władze nazistowskie monument został przeniesiony na swoje obecne miejsce – Großer Stern (Wielka Gwiazda) – i rozbudowany o czwarty pierścień ozdobiony złotymi girlandami, co zmieniło jego proporcje i wygląd. To przesunięcie, choć motywowane ideologią epoki, zapewne przyczyniło się do ocalenia kolumny przed zniszczeniem podczas II wojny światowej; gdyby naziści nie poruszyli kolumny, prawdopodobnie została by ona poważnie uszkodzona lub zniszczona.

Opis i elementy dekoracyjne

Konstrukcja składa się z kilku bloków piaskowca (pierścieni), które pierwotnie były ozdobione zdobycznymi armatami i innymi elementami wojennymi. Na cokole znajdują się cztery duże płaskorzeźby z brązu przedstawiające sceny związane z trzema wojenami i triumfalnym przemarszem armii do Berlina. Te płaskorzeźby wykonało czterech berlińskich rzeźbiarzy:

  • Moritz Schulz (1825 - 1904)
  • Karl Keil (1838 - 1889)
  • Alexander Calandrelli (1834-1903)
  • i Albert Wolff (1814 - 1892)

Po zakończeniu wojny niektóre elementy dekoracyjne i symbole militarne zostały usunięte przez siły okupacyjne. Teksty historyczne wskazują, że płaskorzeźby i inne ozdoby były przez pewien czas zdeponowane poza Berlinem, a częściowo przywrócono je do pomnika dopiero w późniejszych latach — między innymi dzięki gestowi francuskiego prezydenta François Mitterranda, który zgodził się na zwrot niektórych elementów w okresie poprzedzającym 750. rocznicę miasta.

Dostęp i zwiedzanie

Pomnik stoi na dużym rondzie, gdzie spotyka się kilka ważnych arterii miejskich; dlatego w celu bezpiecznego dojścia do kolumny wybudowano cztery podziemne tunele prowadzące do centrum Großer Stern. Wnętrzem kolumny prowadzą schody, dzięki którym zwiedzający mogą wejść na platformę widokową i podziwiać panoramę Berlina. Wejście zwykle jest płatne i dostępne dla turystów w godzinach podanych poniżej.

Kultura i ciekawostki

Berlińczycy często nadają zabytkom pieszczotliwe przezwiska — statuę Wiktorii nazywają potocznie Goldelse („Złota Elza”/„Złota Lizzy”), a w języku angielskim figuruje także określenie "Chick on a Stick". Kolumna pojawia się w wielu filmach i teledyskach: m.in. występuje w filmie Wima Wendersa "Skrzydła pożądania", gdzie jest jednym z miejsc spotkań aniołów. Złota statuetka widoczna jest także w teledysku U2 do utworu "Stay (Faraway, So Close!)", a sama sylwetka Wiktorii zainspirowała Paula van Dyk'a do stworzenia trance'owego przeboju "For an Angel" (1998).

Interesujące jest także to, że pomnik "El Ángel" w Mexico City ma pewne podobieństwa formalne do berlińskiej Kolumny Zwycięstwa i często bywa porównywany pod kątem kompozycji i symboliki.

Informacje praktyczne

Godziny zwiedzania Kolumny Zwycięstwa (mogą ulegać zmianom w sezonie lub w związku z pracami konserwatorskimi): kwiecień–październik 9:30–18:30, listopad–marzec 9:30–17:30. Przed planowaną wizytą warto sprawdzić aktualne informacje na miejscu lub na stronach miejskich, a także przygotować się na wejście po schodach i ewentualne bilety wstępu.