Senat rzymski

Autor: Leandro Alegsa

20-04-2021

Senat rzymski był najdłużej istniejącą instytucją w starożytnym Rzymie. Rozpoczął się w pierwszych latach istnienia miasta, które podobno zostało założone w 753 r. p.n.e. Przetrwał królów, Republikę Rzymską (509 p.n.e.-27 p.n.e.), Cesarstwo Rzymskie (27 p.n.e.-395 n.e.) oraz upadek Cesarstwa Zachodniorzymskiego (395-476 n.e.).

Senat rozpoczął działalność jako rada doradcza starszyzny. Słowo "senat" pochodzi od słowa "senex" oznaczającego "starca". Senat osiągnął swój szczyt w okresie Średniej Republiki, kiedy był najpotężniejszym organem w Rzymie. Senat stracił znaczną część swojej władzy w pierwszym okresie Cesarstwa, znanym jako Principat.

Po Dioklecjanie, gdy centrum władzy zostało przeniesione z Rzymu, senat stał się tylko organem miejskim. Wpływy starej idei przetrwały, a Konstantyn II utworzył senat w Konstantynopolu.

Senat rzymski: Cyceron atakuje Katilina, z XIX-wiecznego fresku w Palazzo Madama, Rzym, dom włoskiego senatu. Jest to pogląd, który prawdopodobnie jest błędny. Istniejący budynek Curia Julia, który pochodzi od cesarza Dioklecjana, pokazuje, że senatorowie siedzieli w prostych i równoległych liniach po obu stronach, wewnątrz budynku

Funkcje

Senat wydawał dekrety zwane senatus consultum, które były radami senatu dla sędziego (wyższego urzędnika). Zazwyczaj były one przestrzegane w praktyce.

Poprzez takie rady Senat kierował magistratami, a zwłaszcza rzymskimi konsulami (głównymi magistratami) w rozwiązywaniu konfliktów zbrojnych.

Senat miał również władzę nad rządem cywilnym w Rzymie. Tylko senat mógł zezwolić na wypłatę funduszy publicznych ze skarbca. W miarę rozrastania się Imperium Rzymskiego senat nadzorował również administrację prowincji, którymi zarządzali dawni konsulowie i pretorzy. Decydował on, który magistrat powinien rządzić daną prowincją.

Senatorowie byli patrycjuszami, a więc członkami z urodzenia, lub ludźmi niższego stanu, którzy mieli znaczące osiągnięcia. Pod rządami pierwszych królów senat liczył 100 osób, ale rozrósł się do 900, a następnie August zredukował go do 600. Mimo to tylko około 100 do 200 członków było aktywnych w danym czasie. Od czasu do czasu w Rzymie istniały inne źródła władzy, takie jak zgromadzenia, magistratury, dyktatorzy i cesarze, ale senat zawsze odgrywał pewną rolę.

Pytania i odpowiedzi

P: Co to był senat rzymski?

O: Senat rzymski był instytucją w starożytnym Rzymie, której początki sięgają pierwszych lat istnienia miasta. Rozpoczął działalność jako rada doradcza starszyzny i osiągnął swój szczyt w okresie Średniej Republiki, kiedy był najpotężniejszym organem w Rzymie.

P: Kiedy rozpoczął działalność Senat Rzymski?

O: Senat rzymski rozpoczął działalność w 753 roku p.n.e., czyli podobno wtedy, gdy powstał Rzym.

P: Jak długo trwał Senat Rzymski?

A: Senat rzymski trwał od 753 r. p.n.e. do 476 r. n.e., przeżywając różne okresy, takie jak Królestwo (753 r. p.n.e.-509 r. p.n.e.), Republika (509 r. p.n.e.-27 r. p.n.e.), Cesarstwo (27 r. p.n.e.-395 r. n.e.) i upadek Cesarstwa Zachodniego (395-476 r. n.e.).

P: Co oznacza słowo "senat"?

O: Słowo "senat" pochodzi od słowa "senex" oznaczającego "starca".

P: Jak potężny był senat rzymski u szczytu swej potęgi?

O: U szczytu swej potęgi w okresie środkowej Republiki, Senat Rzymski był uważany za najpotężniejszy organ w Rzymie.

P: Czy ta władza utrzymywała się przez wszystkie okresy starożytnego Rzymu? O: Nie, w pierwszym okresie Cesarstwa, znanym jako Principat, jego władza znacznie zmalała. Po przeniesieniu przez Dioklecjana rządu z Rzymu, stał się on tylko organem miejskim.

P: Czy po upadku starożytnego Rzymu powstał senat? O: Tak, Konstantyn II założył senat w Konstantynopolu po upadku starożytnego Rzymu.