Pawie – opis, cechy, gatunki i znaczenie

Wygląd

Samce peafowls (zwane pawiami) mają długie, kolorowe pióra. Samice peafowls (zwane peahens) mają krótsze, brązowe pióra.

Nawyki żywieniowe

Lubią jeść każdy rodzaj zielonych pędów (kwiaty, warzywa, trawa itp.), jak również pszenicę, kukurydzę lub paszę z dziczyzny. Potrafią poradzić sobie z ujemnymi temperaturami, o ile mają suchą grzędę, która nie jest narażona na wiatr i niepogodę. Sucha karma dla psów i kotów jest doskonałym pokarmem zimowym dla ptactwa głuszcowego, które jest wszystkożerne, je owady, małe węże, jaszczurki, zboża, a także wiele odmian zieleniny. Szczególnie upodobały sobie petunie i podobne rośliny doniczkowe, nie pozostawiając nic poza małym zielonym kółkiem w miejscu, gdzie łodyga kiedyś wyłoniła się z gleby. Ptaki nauczą się przychodzić w określone miejsce o określonej porze dnia, aby być karmione, a regularne lekkie karmienie w lecie przystosowuje je do przychodzenia do miejsca karmienia w zimie.

Ptak ten pochodzi z południowo-wschodniej Azji, w tym z Indii i Pakistanu. Zostały one przywiezione do Europy dawno temu i mogą zaaklimatyzować się w chłodniejszych obszarach.

Bardzo długie, eleganckie i kolorowe upierzenie samców ptaków, pawi, jest hodowane przez miesiące zimowe, tak aby były gotowe na wczesnowiosenny okres godowy, podczas którego każdy samiec ustanawia swoje terytorium. Samiec wzywa samice, aby przyszły i podziwiały jego taniec.

Pokazuje szelest piór ogonowych, które utrzymują wachlarzowate pióropusze (= pióra ogonowe), gdy tupie i obraca się. Wezwanie jest głośne, powtarzane, zdarza się czasami w nocy, i brzmi, dla niektórych ludzi, jak krzyk kobiety. Często jest trójsylabowy, mi-fa-sol. Po zakończeniu sezonu godowego pióra ogonowe są naturalnie zrzucane.

Pokaz pawia jest klasycznym przykładem selekcji płciowej.

Ptaki żeńskie, peahens, są miękkie brązowe i szare z białymi klatkami piersiowymi i brzuchami i trochę jasnozielony na szyi, kolory mieszające się tak dobrze z chwastów i traw, że gdy kobieta jest gniazdo na ziemi, ona jest prawie niewidoczna.

Mothering

Kura uczy swoje pisklęta, co mają jeść, kładąc dziób na wybranym robaku, ziarnie, nasionach lub liściach i wydając gardłowy dźwięk "grock". Pisklę przykłada swój dziób do dzioba matki, podąża za dziobem aż do czubka i zjada to, na co wskazuje. Pisklęta mogą nauczyć się co jeść od kury innego gatunku, ale w przeciwieństwie do kurcząt, brzoskwiniom trzeba pokazać co mają jeść. Pisklęta wyklute w wylęgarni mogą umrzeć z głodu, jeśli nie ma kury, która nauczy je, co jeść.

Oprócz dźwięku "zjedz to", samica ma szczególne wezwanie dla zaginionego pisklęcia, "gdzie jesteś", "hoo-hah" wezwanie, dwa tony, wysokie potem niskie, mi-do, mi-do. Kiedy pisklę jest brakuje, to wezwanie może iść na godziny.

Ona składa od dwóch do sześciu jaj w okresie wiosennym, a gdy wszystkie są złożone, siedzi na jajach przez około trzydzieści dni, aby je wykluć, pozostawiając gniazdo raz lub dwa razy dziennie, aby karmić i pić. Często samica będzie wypowiadać krzyczał "kłopoty" wezwanie, szybko powtarzane "cuk, cuk, cuk, cuk, cuk", gdy ona opuszcza gniazdo, aby przyciągnąć drapieżniki od niego.

Pisklęta

Gdy pisklęta są wykluwane, matka prowadzi je z dala od rozbitych jaj, ponieważ zapach jaj przyciąga drapieżniki. Są one w stanie trzepotać trochę w ciągu kilku godzin, a w ciągu kilku dni może latać w górę do chronionych drzew, idąc najpierw do niższych gałęzi i pracy ich sposób wyżej, woląc wysokie, chronione gałęzie. Pisklęta grzędę po obu stronach peahen, a ona rozciąga swoje skrzydła, aby pokryć je w nocy, chroniąc je w ten sposób przed deszczem, gradem i wizytami sów. Zaczynają rosnąć ich "korony", gdy są one tylko kilka tygodni i to trwa około roku, aby osiągnąć pełną wielkość, choć może to trwać trzy lata, aby osiągnąć wiek rozrodczy. Zarówno samce jak i samice wykluwają się z tym samym upierzeniem, dziewięć do dwunastu miesięcy po wykluciu, szyje samców zaczynają się zmieniać w pawie błękity, a ich wspaniałe upierzenie trwa około czterech lat, aby osiągnąć pełny rozmiar.