Paaliaq jest niesferycznym, nieregularnym księżycem Saturna. Został odkryty na początku października 2000 roku przez zespół: Bretta J. Gladmana, Johna J. Kavelaarsa, Jean‑Marca Petita, Hansa Scholla, Matthew J. Holmana, Briana G. Marsdena, Philipa D. Nicholsona i Josepha A. Burnsa. Przy odkryciu nadano mu tymczasowe oznaczenie S/2000 S 2. Oficjalna nazwa „Paaliaq” została nadana w sierpniu 2003 roku; pochodzi od fikcyjnego szamana z książki Klątwa szamana autorstwa Michaela Kusugaka. Autor ten udostępnił Johnowi Kavelaarsowi imiona z mitologii inuickiej (często określanej jako „eskimoska”), które wykorzystano przy nazewnictwie kilku księżyców Saturna.

Orbita i ruch

Paaliaq krąży wokół Saturna w znacznej odległości od planety — jego średnia odległość od Saturna wynosi około 15 200 000 km, a okres orbitalny to około 687 dni. Należy do nieregularnych, progradacyjnych (poruszających się w tym samym kierunku co obrót planety) satelitów z tzw. grupy eskimoskiej (Inuit/ Eskimoska grupa), która charakteryzuje się podobnymi odległościami od planety oraz znacznymi nachyleniami orbit. Orbity tych księżyców cechują się umiarkowaną ekscentrycznością i nachyleniami rzędu kilkudziesięciu stopni względem płaszczyzny równika Saturna, co wskazuje na ich nieregularne pochodzenie.

Rozmiar i budowa

Paaliaq ma średnicę szacowaną na około 22 kilometry, co czyni go niewielkim, skalistym lub zamarzniętym ciałem o nieregularnym kształcie. Wielkość ta jest wyliczana na podstawie jasności i przyjętych założeń dotyczących albedo (odbijalności powierzchni). Jako księżyc nieregularny nie ma prawdopodobnie kształtu zbliżonego do kuli i nie jest geologicznie aktywny — jego powierzchnia ma zapewne liczne kratery i nierówności.

Kolor, skład i pochodzenie

Spektralne obserwacje wskazują, że Paaliaq ma jasnoczerwone zabarwienie powierzchni, podobnie jak sąsiednie księżyce Kiviuq i Siarnaq. Jednolita, czerwona barwa w tej grupie sugeruje podobny skład powierzchni — prawdopodobnie obecność organicznych związków i ciemnych materiałów pokrywających skały i lód. Zgodność kolorów i podobieństwo parametrów orbitalnych silnie przemawiają za hipotezą, że księżyce z grupy eskimoskiej powstały w wyniku rozpadu większego ciała, który mógł być wynikiem kolizji lub rozbicia pierwotnego planetoidalnego obiektu.

Obserwacje i znaczenie

Paaliaq, podobnie jak inne małe nieregularne satelity, jest trudny do szczegółowego zbadania z Ziemi ze względu na niewielkie rozmiary i dużą odległość od Saturna. Mimo to jego obserwacje są ważne dla zrozumienia historii dynamiki układu satelitów Saturna oraz procesów formowania się i ewolucji drobnych ciał w zewnętrznych częściach układów planetarnych. Dalsze pomiary fotometryczne i spektroskopowe mogą pomóc określić dokładniejszy skład powierzchni, albedo, okres rotacji oraz potwierdzić hipotezy o wspólnym pochodzeniu grupy.

  • Odkrycie: październik 2000, oznaczenie S/2000 S 2
  • Nazwa: Paaliaq (nadana sierpień 2003)
  • Średnia odległość od Saturna: ~15 200 000 km
  • Okres orbitalny: ~687 dni
  • Średnica: ~22 km (szac.)
  • Grupa: eskimoska (Inuit)
  • Kolor: jasnoczerwony — wskazujący na podobny skład z innymi członkami grupy