Siarnaq (oznaczenie planetarne Saturn XXIX, wstępne oznaczenie S/2000 S 3) to nieregularny, niesferyczny księżyc Saturna. Został odkryty w 2000 roku przez zespół kierowany przez Bretta J. Gladmana i współpracowników podczas przeglądu nieba poszukującego zewnętrznych satelitów olbrzymów; formalne odkrycie opublikowano w 2000 roku.

Orbita

Siarnaq krąży w średniej odległości około 17 500 000 km od Saturna i wykonuje pełny obieg w przybliżeniu w ciągu 895 dni. Należy do grupy nieregularnych satelitów zwanej grupą Inuitów — są to satelity progradne o znaczących inklinacjach i umiarkowanej ekscentryczności orbity. Na diagramach orbitalnych ekscentryczność przedstawiana jest często za pomocą żółtych odcinków rozciągających się od perycentrum do apocentrum, co uwidacznia zmienność odległości księżyca od planety w trakcie orbity.

Wygląd i właściwości fizyczne

Siarnaq ma szacowaną średnicę około 40 kilometrów. Jest ciałem nieregularnym (niesferycznym), co oznacza, że nie ma wystarczającej masy, by osiągnąć kształt hydrostatycznej równowagi. Jego jasność i rozmiar zostały oszacowane na podstawie obserwacji fotometrycznych; dokładna wielkość zależy od przyjętej wartości albedo.

Kolor i pochodzenie

Powierzchnia Siarnaqa ma wyraźny, jasno-czerwony odcień — bardzo podobny do barw obserwowanych u Paaliaq i Kiviuq. Taki zgodny spektroskopowo czerwony odcień sugeruje, że te satelity mogą pochodzić z rozpadu większego, pierwotnego ciała lub z tej samej populacji obiektów pierwotnych. Czerwony kolor najprawdopodobniej związany jest z obecnością złożonych związków organicznych (tholiny) lub zmodyfikowanej promieniowaniem mieszaniny lodów i skał.

Nazewnictwo i klasyfikacja

W sierpniu 2003 roku księżyc otrzymał oficjalną nazwę Siarnaq, pochodzącą z mitologii Inuitów; imiona satelitów z tej grupy nawiązują do postaci z kultury inuickiej. Siarnaq jest największym znanym przedstawicielem tzw. grupy Inuitów wokół Saturna.

Badania i obserwacje

Do tej pory Siarnaq nie był badany z bardzo bliska przez sondy kosmiczne — większość informacji pochodzi z obserwacji teleskopowych z Ziemi i z orbitujących teleskopów. Analizy fotometryczne i spektralne pozwoliły ustalić jego kolor i wywnioskować możliwe pochodzenie, ale szczegółowa budowa, rotacja i skład chemiczny powierzchni wymagają dalszych obserwacji i badań.

Podsumowanie: Siarnaq to nieregularny, progradny księżyc Saturna, odkryty w 2000 roku, o średnicy ~40 km i okresie orbitalnym ~895 dni. Jego czerwony kolor i podobieństwo spektroskopowe do innych satelitów z grupy Inuickiej wskazują na wspólne pochodzenie — prawdopodobnie fragment większego ciała, które uległo rozpadowi.