Grupa Pasiphaë — księżyce retrogradujące Jowisza: orbity i pochodzenie
Grupa Pasiphaë — retrogradujące księżyce Jowisza: szczegóły orbit, inklinacje, mimośrody i teoria wspólnego pochodzenia. Odkryj członków i ich tajemnice.
Grupa Pasiphaë to zespół retrogradujących niesferycznych księżyców Jowisza, które podążają po podobnych orbitach co Pasiphaë i uważa się, że mają wspólne pochodzenie. Księżyce te krążą w kierunku przeciwnym do kierunku obrotu Jowisza (stąd określenie retrogradujące) i są stosunkowo małymi, nieregularnymi ciałami o nieregularnych kształtach.
Orbity i charakterystyka
Ich osie półmajora (odległości od Jowisza) wynoszą od 22 800 000 do 24 100 000 km (ten sam zakres co w grupie Carme), ich inklinacje od 144,5° do 158,3°, a mimośrody od 0,25 do 0,43. Inclinations powyżej 90° oznaczają ruch retrogradacyjny, czyli przeciwny do obrotu planety. Takie parametry orbitalne wskazują, że członkowie grupy tworzą rodzinę pokrewną dynamikią orbit – mają zbliżone półosie, nachylenia i mimośrody.
Orbitom tym towarzyszą długoterminowe zmiany spowodowane perturbacjami grawitacyjnymi (głównie ze strony Słońca i samego Jowisza) oraz efektami rezonansów, co może stopniowo zmieniać parametry orbity i powodować częściowe nakładanie się obszarów orbitalnych z innymi grupami księżyców zewnętrznych.
Członkowie grupy
Do głównych członków grupy należą (od największego do najmniejszego):
- Pasiphae — największy i nazwotwórczy członek grupy; ciało o średnicy rzędu kilkudziesięciu kilometrów, które prawdopodobnie jest fragmentem większego obiektu przechwyconego i rozbitego w wyniku zderzenia.
- Sinope, dwie trzecie wielkości Pasifaë — drugi co do wielkości księżyc z tej listy; jego barwa i niektóre parametry orbitalne sugerują, że może mieć inną genezę niż reszta grupy i być przechwyconym niezależnie lub fragmentem innego ciała.
- Callirrhoe — mniejszy, nieregularny księżyc o orbicie zgodnej z zakresem grupy.
- Megaclite — niewielkie ciało nieregularne; podobnie jak pozostałe, prawdopodobnie fragment pokolizyjny.
- Autonoe — jeden z wielu małych członków grupy krążących w podobnym pasie orbitalnym.
- Eurydome — mały, ciemny obiekt; jego rozmiary są porównywalne z innymi drobnymi księżycami tej grupy.
- Sponde — jeden z najmniejszych wymienionych członków, reprezentujący populację drobnych fragmentów wchodzących w skład grupy.
Pochodzenie i ewolucja
Najbardziej prawdopodobne wyjaśnienie pochodzenia grupy Pasiphaë to przechwycenie przez Jowisza jednego lub kilku ciał pochodzących z pasa planetoid lub spoza niego, a następnie rozbicie takiego większego obiektu w wyniku kolizji. Fragmentacja wyjaśnia zgodność parametrów orbitalnych i podobieństwa dynamiki między członkami.
Istnieją jednak subtelne różnice — na przykład Sinope wykazuje różnice barwy i widmowe oznaki, które mogłyby wskazywać na inny materiał macierzysty lub niezależne przechwycenie. Dlatego niektórzy badacze rozważają istnienie podgrup wewnątrz Pasiphaë lub częściowy udział innych zdarzeń kolizyjnych w historii tej populacji.
Obserwacje, dynamika i nazewnictwo
Większość członków grupy to ciała o małych rozmiarach (kilometry lub mniejsze), stąd są trudne do wykrycia i wymagają dużych teleskopów oraz długookresowych pomiarów orbitalnych, aby potwierdzić przynależność do grupy. Badania fotometryczne i widmowe pomagają określić kolory i skład powierzchni, co z kolei daje wskazówki co do pochodzenia i ewentualnych różnic między członkami.
Międzynarodowa Unia Astronomiczna (IAU) rezerwuje nazwy kończące się na -e dla wszystkich księżyców retrogradacyjnych, włączając w to członków tej grupy. Taki schemat nazewnictwa ułatwia szybką identyfikację kierunku orbitalnego przy nadawaniu oficjalnych nazw nowo odkrytym satelitom Jowisza.
Podsumowując, Grupa Pasiphaë to zespół retrogradujących, nieregularnych księżyców Jowisza o podobnych orbitach, najpewniej pochodzących z jednego lub kilku zdarzeń przechwycenia i fragmentacji. Dalsze obserwacje fotometryczne i spektroskopowe oraz modelowanie dynamiki orbitalnej są potrzebne, aby dokładniej odtworzyć historię i strukturę tej rodziny księżyców.
Ten diagram ilustruje największe niesferyczne księżyce Jowisza. Wśród grupy Pasiphaë oznaczone są Sinope i sam Pasiphaë. Pozycja obiektu na osi poziomej wskazuje jego odległość od Jowisza. Oś pionowa wskazuje jego nachylenie. Ekscentryczność jest wskazywana przez żółte paski ilustrujące maksymalną i minimalną odległość obiektu od Jowisza. Kółka ilustrują wielkość obiektu w porównaniu z innymi.
Pochodzenie
Uważa się, że grupa Pasiphaë powstała, gdy Jowisz pochwycił asteroidę, która rozpadła się po zderzeniu. Pierwotna asteroida nie była mocno naruszona: oblicza się, że jej średnica wynosiła 60 km, czyli mniej więcej tyle samo co Pasiphaë; Pasiphaë ma 99% masy pierwotnego ciała. Jeśli jednak Sinope należy do grupy, ilość ta jest znacznie mniejsza - 87%.
Różnice w kolorze pomiędzy obiektami (szary dla Pasiphaë, jasnoczerwony dla Callirrhoe i Megaclite) również sugerują, że grupa ta może mieć bardziej złożone pochodzenie niż pojedyncza kolizja.
Ten diagram porównuje elementy orbitalne i względne rozmiary głównych członków grupy Pasiphaë. Oś pozioma ilustruje ich średnią odległość od Jowisza, oś pionowa ich inklinację orbitalną, a okręgi ich względne rozmiary.
Ten diagram porównuje szerokie rozproszenie grupy Pasiphaë (czerwony) z bardziej zwartymi grupami Ananke (niebieski) i Carme (zielony).
Pytania i odpowiedzi
P: Czym jest grupa Pasztunów?
O: Grupa Pasiphaë to grupa niesferycznych księżyców Jowisza, które poruszają się po orbitach wstecznych i uważa się, że mają wspólne pochodzenie.
P: Jaki jest zakres półosi głównych grupy Pasiphaë?
O: Zakres półosi głównych grupy Pasiphaë wynosi od 22 800 000 do 24 100 000 km, czyli tyle samo, co w przypadku grupy Carme.
P: Jaki jest zakres inklinacji grupy Pasiphaë?
O: Zakres inklinacji grupy Pasiphaë wynosi od 144,5° do 158,3°.
P: Jaki jest zakres mimośrodów grupy Pasiphaë?
O: Zakres mimośrodów grupy Pasiphaë wynosi od 0,25 do 0,43.
P: Jacy są główni członkowie grupy Pasiphaë?
O: Głównymi członkami grupy Pasiphaë, wymienionymi od największej do najmniejszej, są Pasiphae, Sinope (dwie trzecie wielkości Pasiphaë), Callirrhoe, Megaclite, Autonoe, Eurydome i Sponde.
P: Jaką konwencję nazewnictwa stosuje Międzynarodowa Unia Astronomiczna (IAU) dla księżyców w retrogradacji?
O: Międzynarodowa Unia Astronomiczna (IAU) rezerwuje nazwy kończące się na -e dla wszystkich księżyców w retrogradacji, w tym członków grupy Pasiphaë.
P: Jakie znaczenie ma fakt, że grupa Pasiphaë ma wspólne pochodzenie?
O: Fakt, że członkowie grupy Pasiphaë mają wspólne pochodzenie sugeruje, że powstały one w wyniku jednego wydarzenia w przeszłości, takiego jak rozpad większego księżyca lub zderzenie z innym ciałem niebieskim.
Przeszukaj encyklopedię