Żyrafa to duży system prądów oceanicznych poruszających się po okręgu. Cyry są powodowane przez efekt Coriolisa. Ponieważ Ziemia się obraca, prądy oceaniczne na półkuli północnej mają tendencję do poruszania się w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, a prądy na półkuli południowej w kierunku przeciwnym. Siła Coriolisa działa najsilniej na wiatr, a ten z kolei wytwarza moment obrotowy, który ma tendencję do obracania prądów oceanicznych.
Ziemia obraca się z zachodu na wschód, a efekt Coriolisa staje się bardziej intensywny w kierunku biegunów. Z tego powodu, żyry tworzą silne prądy po zachodniej stronie oceanów, przez co są one spychane na wschodnie wybrzeża kontynentów. Wirowość (siła momentu obrotowego) jest równoważona przez tarciowe prądy powierzchniowe, które normalnie działają przeciwko spinowi wody. Jednak w środkowej części oceanu efekty tarcia są bardzo słabe.
Termin gyre może oznaczać każdy rodzaj wiru w powietrzu lub w morzu, ale w oceanografii jest on najczęściej używany w odniesieniu do głównych systemów prądów oceanicznych.
