Kopalnie Paryża (po francusku Carrières de Paris - "kamieniołomy Paryża") składają się z szeregu opuszczonych, podziemnych kopalni znajdujących się pod Paryżem, połączonych ze sobą dużymi komorami zwanymi chodnikami. Istnieją trzy główne sieci; największa, zwana grand réseau sud ("duża sieć południowa"), znajduje się pod dzielnicami Ve, VIe, XIVe i XVe, druga pod dzielnicą XIIIe, a trzecia pod XVIe, choć inne mniejsze sieci znajdują się na przykład pod XIIe, XIVe i XVIe. Łącznie kopalnie i chodniki ciągną się na długości około 280 kilometrów.
Zwiedzanie kopalni jest zabronione przez prefekturę, a osoby przyłapane na tym procederze są karane wysokimi grzywnami. Ograniczona część sieci (1,7 km) była używana jako podziemne ossuarium (miejsce przechowywania ludzkich kości) w przeszłości znane jako katakumby Paryża, i może być legalnie zwiedzana od wejścia na Place Denfert-Rochereau. Cała sieć jest powszechnie, ale błędnie nazywana "katakumbami". Pomimo ograniczeń, sieć ta jest często zwiedzana przez miejskich eksploratorów zwanych popularnie katafilami.
