Marzahn to miejscowość na terenie gminy Marzahn-Hellersdorf w Berlinie.
Marzahn stała się częścią Wielkiego Berlina w 1920 roku, jako część dzielnicy Lichtenberg. W 1979 roku duże osiedle mieszkaniowe Marzahn zostało oddzielone od Lichtenbergu i stało się samodzielną dzielnicą Berlina Wschodniego, a w 1986 roku wydzielono z niego nową dzielnicę Hellersdorf (łącznie z Kaulsdorfem i Mahlsdorfem). Reforma administracyjna Berlina z 2001 roku doprowadziła do połączenia dawnych gmin Marzahn i Hellersdorf w jedną nową gminę.
Na północy miejscowość obejmuje dzielnice Bürknersfelde i Ahrensfelde, nadbudowany pas ziemi, który kiedyś należał do brandenburskiej gminy Ahrensfelde i został włączony do Berlina w 1990 roku.
Historyczna wieś Marzahn została po raz pierwszy wymieniona jako Morczane w 1300 roku przez margrabiego Alberta III z Brandenburgii-Salzwedel, kiedy to nadał on posiadłości opactwu cystersów Fryderyka (w dzisiejszym Neuhardenbergu). Po wojnie trzydziestoletniej spadł on na elektora Fryderyka Wilhelma Brandenburga.
W Marzahn znajdował się obóz pracy (dziś stacja uzdatniania wody), w którym od 16 lipca 1936 r., dwa tygodnie przed Letnimi Igrzyskami Olimpijskimi w Berlinie, Romowie byli internowani z dala od oczu zwiedzających. W ramach nazistowskiej polityki eksterminacyjnej Porajmos do 2000 więźniów pozostało tam do 1943 r., kiedy to zostali deportowani do Auschwitz-Birkenau, gdzie większość z nich została zagazowana. W 1941 roku powstała duża fabryka firmy obrabiarek Carl Hasse & Wrede (obecnie Knorr-Bremse), w której zatrudniono setki robotników przymusowych. Ofiary zostały pochowane w pobliskim Parkfriedhofie, gdzie znajduje się pomnik.
W 1987 roku Marzahn gościł w Berliner Gartenschau pokaz ogrodniczy z okazji 750-lecia Berlina. Na obszarze zwanym dziś Erholungspark Marzahn znajduje się projekt Gärten der Welt (Ogrody Świata) przedstawiający ogród chiński, japoński, balijski i koreański, labirynty wzorowane na pałacu Hampton Court i katedrze Chartres oraz ogród włoskiego renesansu.
