Basen L'Atalante jest bardzo słonym "jeziorem" na dnie Morza Śródziemnego.
35°11′N 21°25′E / 35.18°N 21.41°E / 35.18; 21.41
Znajduje się ono około 190 km (~120 mil) na zachód od wyspy Kreta. Nazywane jest "jeziorem", ponieważ, mimo że znajduje się pod ponad dwoma milami wody, jest prawie całkowicie oddzielone od znajdującego się nad nim morza. Jego ogromna zawartość soli zapobiega mieszaniu się wód. Czasami jeziora te nazywane są basenami solankowymi. Występują one w wielu oceanach; jedno z nich znajduje się w Zatoce Meksykańskiej.
Położenie i budowa
Basen L'Atalante leży na dnie głębokiego basenu śródziemnomorskiego, na głębokości rzędu kilku tysięcy metrów (ponad dwoma milami, czyli ponad 3 200 m). Tworzy się tam wyraźne, stabilne zamknięcie pomiędzy wodami powierzchniowymi a solanką — warstwa o znacznie większej gęstości pozostaje „odcięta” od nadległej wody. Granica między zwykłą wodą morską a solanką to ostra warstwa halokliny/pyknokliny, w której szybko zmieniają się właściwości fizykochemiczne.
Skład chemiczny i warunki
Woda w basenie L'Atalante jest silnie hipersolna — jej zasolenie jest znacznie większe niż typowe zasolenie mórz (które wynosi około 35–38‰). W praktyce zasolenie solanki może osiągać wartości rzędu kilkuset promili, co powoduje bardzo wysoką gęstość płynu. W wyniku tego solanka nie miesza się z nadległą wodą. Basen jest też anoksyczny (pozbawiony tlenu) i często bogaty w związki siarki, w tym siarkowodór, co tworzy środowisko bardzo odległe od warunków życia na powierzchni oceanu.
Życie i ekologia
Mimo ekstremalnych warunków w strefie brzegowej i haloklinie rozwijają się wyspecjalizowane mikroorganizmy. W pobliżu granicy solanki i w zwykłych osadach stwierdzono obecność archaea i bakterii przystosowanych do życia w warunkach beztlenowych i wysokiego zasolenia. Procesy mikrobiologiczne, takie jak utlenianie metanu czy redukcja siarczanów, są tu ważne dla lokalnego obiegu pierwiastków. Dzięki temu baseny solankowe są cennymi modelami badań nad skrajnymi ekosystemami i biogeochemią.
Pochodzenie i znaczenie naukowe
Baseny solankowe w Morzu Śródziemnym, w tym L'Atalante, powstały w wyniku złożonych procesów geologicznych i hydrologicznych, w tym rozpuszczania osadów solnych (evaporitów) oraz migracji gęstych solankowych wód w dnie morskim. Są przedmiotem intensywnych badań oceanograficznych przy użyciu statków badawczych, zdalnie sterowanych pojazdów podwodnych (ROV) i głębinowych sond, które pobierają próbki wody i osadów.
Badania L'Atalante dostarczają wiedzy o:
- mechanizmach tworzenia i utrzymania halokliny/pyknokliny,
- ekosystemach ekstremofilnych i ich metabolizmie,
- różnicowaniu geochemicznym w strefach anoksycznych,
- możliwych analogach środowisk pozaziemskich (np. podpowierzchniowe zasolone zasoby ciekłych wód na Europie czy Enceladusie).
Podsumowanie
Basen L'Atalante jest przykładem naturalnego, ekstremalnego „jeziora” solankowego na dnie morza — miejscu o bardzo wysokim zasoleniu, braku tlenu i specyficznej, izolowanej chemii, które jednocześnie stanowi laboratorium do badań biologii ekstremalnej, geochemii i procesów sedymentacyjnych w głębokim oceanie.