Królestwo Galicji (galicyjskie: Reino de Galicia, lub Galiza; hiszp: Reino de Galicia; portugalski: Reino da Galiza; łac.: Galliciense Regnum) było jednostką polityczną (państwem) w południowo-zachodniej Europie.
W największych rozmiarach zajmowało całą północno-zachodnią część Półwyspu Iberyjskiego. Została założona w 409 roku, a jej stolica znajdowała się w Bradze.
Galicja była częścią królestwa hiszpańskich Wizygotów od 585 do 711 roku. W VIII wieku Galicja stała się częścią nowo powstałych chrześcijańskich królestw północno-zachodniej części półwyspu, Asturii i Leónu. Czasami uzyskiwała niezależność pod rządami własnych królów.
Compostela stała się stolicą Galicji w XI wieku. Niezależność Portugalii (1128 r.) sprawiła, że jej południowa granica została przesunięta. Przystąpienie kastylijskiego króla Ferdynanda III do królestwa Leonese w 1230 r. spowodowało, że Galicja znalazła się pod kontrolą Korony Kastylii. Królestwo Galicji było teraz politycznym wydziałem w większym królestwie.