Jules Joseph Lefebvre (Tournan-en-Brie, 14 marca 1836 - Paryż, 24 lutego 1911) był francuskim malarzem figur.
W 1852 roku Lefebvre wstąpił do École nationale supérieure des Beaux-Arts. Był uczniem Léona Cognieta. W 1861 roku zdobył prestiżową nagrodę Prix de Rome. W latach 1855-1898 wystawił na Salonie Paryskim 72 portrety. W 1891 roku został członkiem francuskiej Académie des Beaux-Arts.
Był nauczycielem w Académie Julian w Paryżu. Jednym z jego słynnych uczniów był urodzony w Szkocji pejzażysta William Hart. Jego uczniami byli także Georges Rochegrosse, Félix Vallotton, Amerykanie Childe Hassam, John Henry Twachtman, John Noble Barlow, Augustus Kenderdine i Charles A. Platt. Przez długi czas był profesorem w École des Beaux-Arts.
Jego obrazy to najczęściej pojedyncze postacie pięknych kobiet.
Do jego najlepszych portretów należą portrety M.L. Reynaud i Księcia Cesarskiego (1874). Wśród jego licznych odznaczeń był medal pierwszej klasy na Wystawie Paryskiej w 1878 roku oraz medal honorowy w 1886 roku. Był komandorem Legii Honorowej i członkiem Institut de France.
