Juan de Pareja był hiszpańskim malarzem. Urodził się w okolicach Malagi w 1606 lub 1610 roku, a zmarł w 1670 roku w Madrycie. De Pareja był niewolnikiem. Znany jest głównie jako członek gospodarstwa domowego i warsztatu malarza Diego Velázqueza. Velázquez uwolnił go w 1650 roku. Jego dzieło z 1661 roku zatytułowane Powołanie świętego Mateusza (czasami określane również jako Powołanie świętego Mateusza) znajduje się w Museo del Prado w Madrycie, w Hiszpanii.

Posiadanie niewolników do pomocy w gospodarstwie domowym i warsztacie wydaje się być powszechne wśród hiszpańskich malarzy tamtych czasów. Francisco Pacheco, nauczyciel Velázqueza, posiadał tureckiego niewolnika. Francisco López Caro, kolejny uczeń Pacheco, posiadał czarnego niewolnika.

Pareja został asystentem Velazqueza wkrótce po powrocie mistrza do Madrytu z pierwszej podróży do Włoch w styczniu 1631 roku. Po śmierci Velazqueza w 1660 roku. Pareja został asystentem malarza Juana del Mazo.